เช้านี้ออกไปตลาดกับแม่ตั้งแต่ตีห้าครึ่ง
เห็นพระจันทร์ยังคงลอยอยู่กลางฟ้า แต่ไม่เต็มดวงดีนัก
มีเมฆครึ้มลอยปิดบ้างเป็นครั้งคราว
ซื้อของประกอบในก๋วยจั๊บไก่ที่ขาดจากเมื่อวานเรียบร้อย
อันนี้พี่เอาไว้เลี้ยงลูกค้าน้ำยางช่วงเช้าวันนี้ ปิดท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่กัน
จากนั้นเราก็ซื้อข้าวยำ เปรี้ยวหวาน สองอย่างนี้ของโปรดสาวโสด
อย่างสาววัยยังแรกรุ่นแบบเรา(ยังแรกรุ่นอยู่นะคะ แฮ่ๆ)
กับสาววัยแรกแย้ม..แต่แย้มนานแล้วแบบยาย
น้ำเต้าหู้ โรตี และข้าวเหนียวหมูย่างสำหรับหมาแอมและหมาคุณ
ขึ้นรถมาแม่เห็นของกินทั้งหมดแล้วบ่นตามประสา
กับเรื่องแบบนี้เราก็ฟังแต่เข้าหูขวาทะลุหูซ้าย
เพราะยังไงของกินที่ซื้อมาก็หมดได้อยู่ดี
เราเองตั้งใจไว้ว่าวันนี้กับพรุ่งนี้
กินมังแบบเขี่ยเนื้อก็แล้วกัน ฮ่าๆ
เช้านี้มีข้าวยำลงท้องไปแล้วทั้งที่ยังไม่ถึงเวลากินอย่างทุกเช้าเลยด้วยซ้ำ
หิวตั้งแต่ตื่นเลย และเมื่อคืนก็หลับไปตั้งแต่ยังไม่สามทุ่ม
วันนี้ยังไม่รู้เลยว่าจะทำอะไรบ้าง
แต่ที่แน่ๆ ได้อยู่กับตัวเองอย่างเต็มที่
และเตรียมของทำขนมไว้พรุ่งนี้
ช่วงเย็นพี่พาภรรเมียและลูกชายพ่อเจ้าพระคุณทูนหัวเข้าเมือง
พี่อยากไปดูเครื่องเสียงในงานเคาท์ดาวน์ และนอนในหาดใหญ่เลย
ส่วนแอม ก็กลับหาดใหญ่ อันนี้ตามระเบียบพักเพราะหัวใจอยู่ที่นั่น
ส่วนเราก็เป็นสาวโสดอยู่บ้าน
เพราะพ่อกับแม่มีกิจกรรมกันอยู่แล้ว
ตั้งใจว่าจะสวดมนต์ แต่ไม่ข้ามปีหรอก
ของแบบนี้ทำด้วยความตั้งใจ เอาความสบายใจเป็นที่ตั้ง..สำหรับเราดีพอแล้ว
และถ้าเสียงดังจากเครื่องเสียงคาราโอเกะไม่รบกวน
พอให้นอนหลับเป็นเวลาเดิมได้ ก็คงสวดมนต์แล้วนอนเลย
อีกอย่าง ถ้าไม่ตามกระแส
หัวใจเราคงเงียบสงบได้ในคืนนี้
แม้จำได้ว่า ปีก่อนวันนี้ ตอนดึกเที่ยงคืนยันตีหนึ่ง
เฝ้ารอคอยเพื่อคุยกับใครสักคนอย่างที่นัด
ผลที่ตามมาไม่เป็นอย่างใจ..ความน้อยใจเลยนอนแผ่ราบเต็มหัวใจ
ส่วนปีนี้ ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอย่างนั้น
ไม่มีการรอคอยใครแบบนั้นอย่างเดิม
หัวใจเบาขึ้นมาก..ถ้าไม่ตามกระแส ย้ำอย่างนี้
มันก็คงไม่หวิวตามมา
ขอให้คืนนี้ผ่านไปด้วยดี
เพื่อจะรับพรุ่งนี้วันใหม่ จะออกกำลังกายอย่างที่คุยกับน้องมุ่ยไว้
เฮ่ย อย่าลืมนะเว้ย ฮ่าๆๆๆ
และถ้าคืนนี้จะพิเศษสำหรับเราจริงๆ
ขอให้มันเป็นคืนที่เราได้นอนหลับพักผ่อนตามเวลา
ไร้สิ่งเร้ารบกวนหัวใจใดใด..ก็แล้วกัน
พรุ่งนี้เช้าโปรแกรมอีกหนึ่งอย่างคือทำขนมเพื่อไปเลี้ยงเด็กประถม
อันนี้เป็นโปรแกรมจากคุณครูฝั่งพัทลุง..ซึ่งเป็นป้าของเราเอง
วันธรรมดาอีกหนึ่งวัน แต่มันจะต้องดีขึ้นอีกวัน
๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๕, ๐๖.๕๙ น.
No comments:
Post a Comment