day 127 | tiwayo

ตากับยายไปรับน้องหนูที่บ้านแม่นวล 

ขากลับยายอุ้ม น้องหนูก็ดื้อตามประสา 

แต่คราวนี้พลาดหน้าไปฟาดกับกระจกรถจนแดงเป็นปื้นที่ขอบตาด้านซ้าย 

ร้องไห้หนักมาก สะอึกสะอื้น 

ปลอบยังไงก็ไม่หยุด ต้องปล่อยให้ร้องจนเหนื่อย 

สักพักก็หยุดร้อง 

ยายเอาน้ำให้กินแก้คอแห้ง ปรากฏว่าสำรักน้ำ

อ้วกออกมาราดตัวเองและราดเสื้อยาย ร้องไห้อีกรอบ

ต้องปลอบกันอีกยก

พอหยุดร้องยายก็ถอดเสื้อกับกางเกงให้จะพาไปอาบน้ำ

ในตอนนั้นเองน้องหนูก็ฉี่ราดยายจนเปียกไปหมด

ยายพาไปอาบน้ำ จากนั้นก็อุ้มเข้าไปแต่งตัวในห้องนอน

น้ามุ่ยออกมาทำกับข้าว สักพักได้ยินเสียงน้องหนูร้องไห้อีก

เสียงดังกว่าเดิม

ยายอุ้มออกมาบอกว่าตกเตียง เอาหัวลง โชคดีคอไม่หัก 

ตอนที่ตกเตียงยายหันไปค้นเสื้อผ้าในลิ้นชักข้างเตียง

น้องหนูจะคานไปหายาย คานแบบพุ่งตัวกระโดดเหมือนกบกะจะไปถึงยายเร็วๆ

ก็เลยพุ่งตกเตียง เจ็บหนักล่ะคราวนี้

ร้องไห้หนักมาก หนักกว่าที่ร้องยกแรกอีก

เห็นแล้วสงสาร ยิ่งปลอบยิ่งร้องใหญ่ ยายเลยอุ้มพาดบ่าพาไปเดิน

ปล่อยให้ร้องจนเหนื่อย แล้วพาเข้าห้องเอานมให้กินแล้วผล็อยหลับไป

นอนหลับไม่นานก็ตื่น มาหยอกน้ามุ่ย หัวเราะสดใสเหมือนเดิม 

เด็กหนอเด็ก เจ็บไม่นานก็ลืม

ยังคลานซิ่งไม่เปลี่ยน ต้องระวังไม่ให้พลัดตกเตียงไปอีก

คุณพระคุ้มครองนะน้องมิก

18 ธันวาคม 2555