day 111 | kunjair

วันหยุดสุดสัปดาห์ช่างผ่านไปเร็วนัก
เหมือนได้ใข้ขีวิตเริงร่าคึกคักเพียงหนึ่งนาที
...



ต้องขอโทษจริงๆ ที่ช่วงนี้นี่ไม่มีอะไรมาเล่าให้ฟังเลย
เวลาไม่เจอเรื่องหนักๆ มากระตุกต่อมมันก็คิดอะไรที่สร้างสรรค์ชีวิตไม่ค่อยได้
แต่ละวันก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรแปลกใหม่ด้วย
ใช้เวลาหมดไปกับหน้าที่การงานทั้งงานราษฎร์และงานหลวง
ฟังเพลง ดูทีวี คุยกับแจม เล่นกับหมา แล้วก็กิน กิน กิน


พอเลยจุดที่อยากไปสักครั้งสองครั้งมันก็มักจะไม่กลับมาหาเราอีก
หมายถึงเรื่องที่ว่าจะมาเล่าเรื่องการเดินทางทั้งหมดในปีนี้ของเรา
ในสมุดก็จดเป็นประโยคๆ ไว้ตอนมีเวลาระหว่างเดินทาง
แต่ยังไม่มีอารมณ์นำมารวมให้เป็นเรื่องราวหลายตอนจบให้ได้อ่าน
หรือบางทีรูปภาพที่ลงไว้ใน facebook อาจจะบอกเรื่องราวไว้หมดแล้ว
เอามือไปจับกล้องเสียนานเลยทำให้นับวันยิ่งขี้เกียจจับดินสอปากกา
นิสัยไม่ดีไม่น่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างเลยจริงๆ
...



ไมโลหัวแตกอีกแล้ว อันนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่น่าเบื่อ
ขนใหม่ยังไม่ทันขึ้นหัวก็ดันมาแตกซ้ำที่เก่า
แล้วก็ชอบเอาขาไปเกา เดี๋ยวต้องไปซื้อโทรโข่งมาให้ใส่จริงๆ เสียที
เพราะดูท่าแล้วพี่แกเกาไม่เลิกแน่นอน


เลี้ยงหมาเหมือนเลี้ยงลูกเล็ก อนาถจิตมาก!




kunjair