วันนี้ไปส่งน้องคุณตอนเช้า
ได้ออกปากสอนลูกคนอื่นแต่เช้าเลย
โทษฐานที่นิสัยไม่ดี เป็นพี่โตกว่าเด็กเตรียมอนุบาลอย่างน้องคุณ
แต่ไม่มีน้ำใจสักนิดเลย ซ้ำยังทำน้องอีก
ทีแรกบอกน้องคุณว่า ไปเอาของเล่นอื่นมาเล่นนะ
จากของที่น้องคุณหยิบมาเล่นทีแรก กลายเป็นของเขาไปซะอย่างนั้น
เด็กมันไม่คิดอะไรหรอก แต่เราคิด..เพราะสามรอบเป็นอย่างต่ำ
ที่มือของน้องคุณไปแตะรถของเล่น แต่ไอ้เด็กนั่นปัดมือ ปากบอกไม่ให้
เราพูดว่าให้แบ่งกันเล่นก็ไม่สนใจ แล้วทำเป็นเจ้าของ
ทั้งที่เป็นห้องของเด็กเตรียมอนุบาลแท้ๆ (เคือง)
รอบสุดท้าย ที่ออกโรงส่งสายตาเข้ม แล้วปากก็พูดกับเด็กคนนั้น
คือมันเลยจุดจะยอมเด็กนิสัยไม่ดี มาบิดมือน้องคุณด้วย
เด็กฝั่งเราร้องจ้าเลย จากที่หงอยมาจากบ้านต่อมน้ำตาระเบิดเลย
พอเข้าใจความรู้สึกฝ่อเพราะนั่นมันพี่อนุบาลสองด้วย โตกว่าด้วย
นิสัยชัดเจนมาก จากการพูดจา และทั้งสีหน้า ไม่ไหวว่ะ
ขนาดหลานตัวเอง เล่นกับพี่สาวที่เป็นญาติ ไม่แบ่งของเล่นให้
ถือว่าเป็นน้อง คนอื่นเป็นพี่ เรายังขึ้นยักษ์ขึ้นมารใส่หลานเลย
นี่อะไรนิสัยแย่มาก แต่ก็นั่นล่ะ เด็ก..ยังมีเวลาป้อนข้อมูลดีๆ ใส่เขาได้อยู่
เคยรู้สึกว่าตัวเองใจกว้างพอสำหรับเด็ก
แต่ไม่รู้หนนี้เพราะผีหวงหลานตัวเองเข้าหรือเปล่า
เลยกลายเป็นส่งสายตาจะกินตับเด็กไปอย่างนั้น
พูดไม่แรงหรอก แต่ถ้าแม่เขาอยู่ด้วยคงสะเทือนกันบ้าง
มาส่งลูกแล้วก็ไม่สนใจ เห็นทีท่าแล้วเพลีย
พรุ่งนี้วันหยุด มีชุดสีโปสเตอร์ ซื้อพู่กันเพิ่ม
ตั้งใจจะละเลงไม้ไอติมกัน มีเยอะมาก บางอันก็ขึ้นรา
โปะสีกันไปก็แล้วกัน
ส่งน้องคุณเสร็จ พ่อมาส่งหน้าโรงพยาบาล
ก็ไปหายายต่อ สาวน้อยคนนี้มีนัดกันหมอสองสามเดือนครั้ง (อิจฉา)
ถ้าเป็นเมื่อต้นปี จะอยู่ในสภาพจิตใจล้มเหลว อ่อนไหว
รู้สึกเยอะกับชีวิตตรงหน้า ที่ดิ้นรนรักษาหาหยูกหายากันในโรงพยาบาล
แต่ตอนนี้ไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่รู้ทำไม
เผื่อใจไว้ว่า สภาพจิตใจคงด้านชาและกร้าวขึ้นมาก
ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ก็ไม่แปลกถ้านิสัยของเราจะก้าวร้าวขึ้นด้วย
แล้วไง..เอาไงดีล่ะทีนี้
แป่ว!
พักนี้กระทบกระทั่งทั้งกับพ่อและแม่ได้ทุกวัน
ยิ่งอยากหลบอยู่ในโลกของตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ, ๑๖.๔๕ น.
No comments:
Post a Comment