day 199 | patawee

28 กุมภาพันธ์ 2556

: ปิดต้นฉบับน่านแบบหางจุกตูด พรุ่งนี้ต้องเสร็จ

& ส่งประกวดเรื่องสั้นรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดไปแบบงงๆ

สวัสดีวันสุดท้ายของเดือนกุมภาพันธ์
จะผ่านไปแล้วสินะ
จะจบลงแล้วสินะ
ความสวยงามทุกอย่างล้วนเป็นแบบนี้สินะ
ไม่เคยอยู่กับเราได้นานเท่าที่เราต้องการเลย

แต่ก็ดีนะ
เพราะว่าแสนสั้น
มันจึงมีค่ามาก
เหมือนความสุข ความงาม หรือความรักนั่นไง

day 199 | tiwayo

ร้อน
อากาศร้อนมาก

ได้เวลาของเสื้อสายเดี่ยว กางเกงขาสั้นแล้วสินะ

อยากไปเรียนว่ายน้ำ
โทรหาครูสองครั้่งแล้ว
ครูรอจนลืม 55555
ยังหาวันว่างต่อกัน 15 วันไม่ได้เลยค่ะครู

ฤดูร้อนปีนี้จะได้เรียนว่ายน้ำไหมเนี่ย

มัวแต่อิดออด
....
ร้อน




28 กุมภาพันธ์ 2556

day 198 | kunjair

toelf 105/90 with no band less than 20
ielts 7.5/6.5
gre 50


First is for the us
and second is for australia.


I will take them all.
I will take them all.
Will I get my goals?




kunjair

day 198 | tiwayo

ที่หมู่บ้านจะจัดงานบุญประจำปี 

ตามปกติแล้วชาวบ้านก็จะเอาข้าวของไปบริจาคเพื่อทำสอยดาว 

แม่เตรียมของไปบริจาคไว้แล้ว 

ตอนเอาไปบริจาคแม่ก็อุ้มมิกกี้ไปด้วย 

ลงชื่อผู้บริจาค แม่ใส่ชื่อมิกกี้ 

แต่นางจำชื่อจริงหลานไม่ได้ ก็เลยเขียนชื่อว่า "น้องมิกกี้ (ต่อด้วยนามสกุล)" 

ทีนี้วันต่อมา 

โฆษกประจำหมู่บ้านก็ประกาศรายชื่อผู้เอาของไปบริจาคผ่านเครื่องกระจายเสียงของหมู่บ้าน 

อ่านเป็นภาษาอีสาน สำเนียงเป๊ะเว่อร์ 

"น้องมิกกี้ (ต่อด้วยนามสกุล) บริจาค..........บราๆๆๆ" 

คนคงได้ยินไปทั้งหมู่บ้านอ่ะ 

เป็นอันเข้าใจกันหมดว่า 

น้องมิกกี้คือใคร 

นี่ถ้าแม่เขียนชื่อจริงของมิกกี้ไปคงไม่มีใครรู้จักหรอก 

เขียนไปว่าน้องมิกกี้นี่แหละ คนรู้จักเยอะดี 

คุณหนูมิกกี้หลานฉันดังนะ 

คนรู้จักทั้งหมู่บ้านเลย 

ทีนี้ใครผ่านไปผ่านมาก็แวะมาแซว "น้องมิกกี้" กันใหญ่เลย 

ฮามาก 

อิตาลุงคนที่ประกาศก็อ่านได้ฮามาก 

มิกกี้ดังแล้วค่ะ

day 198 | patawee

27 FEBRUARY 2013
WEDNESDAY
CAN'T HELP FEELING DOWN TODAY.


1.

"Mercury will go retrograde in Pisces on February 23 until March 17, but do not let this trouble you. It may mean that something or someone from your past is about to resurface and make you an offer. Mercury retrograde is not the time to start anything new, nor to accept any offers, but it is an excellent time to go back to the past and reignite a relationship or venture. If, for example, you should run into your old boss who is starting a new business and who would like you to join him in this new venture, you can accept, as you aren't really starting something new, but rather continuing a former relationship, even though you may not have talked in several years.

By month's end, as said, you will be coming into your own. It's birthday time and all the planets will be heading to Pisces, like loving little relatives and friends to congratulate you. You will find that, at month's end, people you meet with will be more likely to support your views and approve your ideas. Earth will be a very friendly place for you, so this birthday year is likely to be simply extraordinary. Life can't always be this special as you well know. (Remember 2007 to 2011? Those were hard years!) While you have so much working for you, take full advantage by going out and knocking on doors!"

http://www.astrologyzone.com 


2.

"ตำแหน่งที่ 1 สถานะของเจ้าชะตา
ไพ่ที่คุณจับได้คือ The Eight of Wand
คำทำนาย คุณเป็นคนที่มีพื้นฐานดี มีความรู้จริงไม่ว่าในเรื่องการเรียนหรือการทำงาน ทำให้คุณมักจะเรียนหรือทำการงานได้อย่างดี ไม่มีปัญหา มีความก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ

ตำแหน่งที่ 2 สถานการณ์ทั่วไปในช่วงนี้
ไพ่ที่คุณจับได้คือ DEATH
คำทำนาย เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ไม่ดีมากขึ้นเรื่อยๆ มีแต่ปัญหาคอยรุมเร้า เหตุการณ์ต่างๆ ที่ไม่ดีเริ่มมีเข้ามาในชีวิตมากขึ้นเรื่อยๆ เช่น การเจ็บไข้ได้ป่วย การเกิดอุบัติเหตุจนต้องเข้าโรงพยาบาล ขอให้คุณทำสิ่งต่างๆ ด้วยความมีสติและอย่าประมาท ก็จะช่วยผ่อนหนักให้เป็นเบาได้

ตำแหน่งที่ 3 สิ่งที่มุ่งหวัง
ไพ่ที่คุณจับได้คือ THE SIX OF CUPS
คำทำนาย คุณอยากให้ความรู้สึกดีๆ ในอดีตหวนกลับมา อาจจะอยากทำความเข้าใจกับคนรักเก่าที่เคยไม่เข้าใจกัน ไพ่ใบนี้แสดงถึงคุณจะได้หวนรำลึกถึงอดีตไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง หรือได้แฟนที่อายุห่างกันมาก

ตำแหน่งที่ 4 อดีตที่ผ่านมา
ไพ่ที่คุณจับได้คือ THE NINE OF PENTACLES
คำทำนาย ฐานะทางการเงินของคุณที่ผ่านมาเรียกได้ว่าเข้าขั้นเศรษฐีย่อยๆ เลยทีเดียว มักจะได้โชคได้ลาภที่คุณไม่ได้คาดไว้

ตำแหน่งที่ 5 สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น
ไพ่ที่คุณจับได้คือ THE HANGED MAN
คำทำนาย คุณได้สูญเสียตำแหน่ง หรืองานประจำที่มั่นคง อาจสูญเสียบางส่งบางอย่างอันเป็นที่รักเพื่อแลกกับบางสิ่งบางอย่างด้วยความจำใจ ด้านความรักคุณอาจจะต้องเจอกับอุปสรรค ความพ่ายแพ้ ต้องเลิกราอย่างเจ็บปวดแสนสาหัส ความอดทนเป็นทางออกที่สำคัญของปัญหาทั้งหมด จงมีความสุขจากการรอคอย เพราะสิ่งที่เลวร้ายย่อมจะผ่านไปในที่สุด

ตำแหน่งที่ 6 อนาคตที่จะเกิดขึ้น
ไพ่ที่คุณจับได้คือ THE EMPEROR
คำทำนาย คุณจะกลายเป็นผู้นำ (ผู้ที่ตัดสินใจแทนคนอื่นๆได้) และเป็นที่น่าเคารพนับถือของคนรอบข้าง เพราะความรู้ความสามารถ ความเด็ดขาด และการตัดสินใจที่ เป็นธรรมของคุณ จะคิดจะทำอะไรต้องรอบคอบเป็นพิเศษ เพราะ อนาคตของคุณและคนรอบข้าง ขึ้นอยู่ที่การตัดสินใจของคุณ

ตำแหน่งที่ 7 ปัญหาและแนวทางแก้ไข
ไพ่ที่คุณจับได้คือ THE FIVE OF CUPS
คำทำนาย ดูเหมือนคุณยังทำใจไม่ได้กับสิ่งที่ขื่นขม ผิดหวังในอดีต ซึ่งสิ่งเหล่านั้นรังแต่จะฉุดรั้งคุณให้เข้าไปอยู่ในวังวนแห่งความเศร้าโศก ตั้งสติ และสลัดความรู้สึกเก่าๆ ทิ้งไป แล้วลืมตาดูสิ่งดีๆที่ยังเหลืออยู่ พยายามรักษามันไว้ ก่อนที่คุณจะไม่เหลืออะไรเลย....

ตำแหน่งที่ 8 อิทธิพลรอบข้าง
ไพ่ที่คุณจับได้คือ THE EIGHT OF CUPS
คำทำนาย คุณจะต้องพลัดพรากจากสิ่งที่คุณไม่อยากจากไป แต่เพราะความจำเป็นบางประการ สถานะการณ์ในตอนนี้เป็นสถานะการณ์ที่ทำให้คุณรู้สึกโดดเดี่ยว อยู่คนเดียวท่ามกลางความอาลัยอาวรณ์ คุณอาจต้องปรับตัวสักนิดแล้วสิ่งต่างๆจะดีขึ้น

ตำแหน่งที่ 9 ความคิดภายในใจ
ไพ่ที่คุณจับได้คือ STRENGHT
คำทำนาย ด้วยปัญหาที่เข้ามา คุณอยากมีความเข้มแข็งมากกว่านี้ อยากจะต่อสู้กับปัญหาได้ด้วยตัวของคุณเอง หรืออีกทางหนึ่งอยากมีคนมารักเราเสียที

ตำแหน่งที่ 10 บทสรุป
ไพ่ที่คุณจับได้คือ THE NINE OF WANDS
คำทำนาย คุณกำลังจะมีปัญหากับเพื่อนร่วมงาน หรือไม่เช่นนั้น ภาระที่คุณได้รับทำให้คุณรู้สึกเหมือนโดนกลั่นแกล้งเพราะความยากลำบากของภาระเหล่านั้น คุณจึงอาจจะต้องหาสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจไว้เพื่อสร้างพลังให้คุณก้าวเดินต่อไปให้ได้"

http://astro.meemodel.com



3.

"การตั้งใจทำอะไรมากๆ บางครั้งก็ไม่ได้ออกมาดีเสมอไป ยกตัวอย่างเช่น เรามักเป็นหญิงที่ตัวอ้วนบวมมาตลอดเพราะติดกินอาหารรสมือแม่ กินเยอะมาแต่เด็กด้วยคิดว่าแม่นี้ทำกับข้าวอร่อยที่สุดในสามโลกแล้ว แต่เมื่อใดก็ตามที่แม่ต้องทำกับข้าวไปให้คนอื่นกิน แม่จะตั้งใจมากเพราะกลัวไม่อร่อย ตั้งใจจนเกร็ง กลายเป็นว่าอาหารเค็มไปบ้าง หวานไปบ้าง เป็นอย่างนี้ ฉันใดฉันนั้น เธอก็ไม่ควรตั้งใจอ่านหนังสือมากเกินไป มันจะทำให้เกร็งและเครียดและเกิดความคาดหวังสูง ขอให้เดินทางสายกลางเถิด และภาวนาต่อไป เป็นกำลังใจให้เสมอ (แต่อย่าลืมอันของสูงแม้ปองต้องจิตฯ ด้วยล่ะ)"

Efe Nutini

คือ ทำไมต้องพูดแบบนี้
นี่ใช่สิ่งที่ควรพูดในยามที่เราต้องการกำลังใจที่สุดเหรอ
แค่ประโยคแรก "การตั้งใจทำอะไรมากๆ บางครั้งก็ไม่ได้ออกมาดีเสมอไป" ก็จบแล้ว
จบ ไม่เหลือแล้ว ความเชื่อมั่นในสิ่งที่ทำ ในตัวเรา ในตัวแก
สลายวับไปกับตา
ความตั้งใจกับความกดดันมันเป็นคนละเรื่องกันแค่นี้ไม่เข้าใจหรือไง
บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว อย่ามาทำแบบนี้
อย่ามาทำเหมือนให้กำลังใจแต่มันกลับทำให้บั่นทอนใจมากถึงขีดสุดแบบนี้
ถ้าจะพูดแบบนี้ ขอบอกเลยว่ามันไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้น หรือผ่อนคลายมากขึ้นเลย
รังแต่จะทำให้เราจมดิ่งลึกลงไป ลงไป ลงไป

day 197 | kunjair

ความรู้ในตำราไม่มียังไม่เป็นไร
ความรู้นอกตำราไม่มีคงต้องพิจารณา


หากไม่รักที่จะเรียนรู้
ก็จงรักที่จะใฝ่รู้


หากถือตนเป็นผู้หยั่งรู้ทั้งๆ ที่ไม่มีความรู้
ความสำเร็จที่หมายมั่นคงไม่มีวันเป็นจริง


ลำบากก่อน
สบายหลัง
ลำบากหลัง
สบายก่อน
สัจธรรม
...



just do it.




kunjair

day 197 | patawee

ฉันตั้งใจแน่วแน่แล้ว
ฉันต้องการสิ่งนั้น
ฉันยอมแลกกับทุกอย่าง
คนที่ฉันต้องการเหลือเกิน
คนที่ฉันเคยขอร้องอ้อนวอนให้กลับมา
คนที่ว่านี้
ฉันไม่จำเป็นต้องมีก็ได้
ไม่ต้องพบกัน ไม่ต้องดำรงอยู่ในชีวิตฉันตลอดกาลก็ได้
ฉันทนได้ แลกได้
โดยไม่ลังเลสงสัยเลยสักนิด

ฉันรู้ ถ้าฉันต้องการสิ่งใด
ฉันควรลงมือทำด้วยตนเอง
และรางวัล
แท้จริงแล้วก็เป็นของคนที่พยายามเท่านั้น

ง่ายๆแค่นั้นเอง

26 กุมภาพันธ์ 2556

day 197 | rungkarn

วันนี้แม่ถามถึงบางเรื่องว่า ไม่นึกเสียดายบ้างเหรอ
เราตอบไปว่า ถ้าผ่านมาแล้วก็ไม่คิดแล้ว
ตอบสั้นๆ ได้ใจความเหมือนเดิม

เราไม่เข้าใจอะไรหลายๆ อย่าง
เราไม่เข้าใจว่า ทำไมเวลาเราใช้เวลาตัดสินใจ
คนรอบข้างก็เร่งร้อนให้เรามีคำตอบที่ชัดเจน
แต่พอเรามีคำตอบที่ชัดเจน คนรอบข้างกลับไม่เห็นด้วย
มีคำถามที่บอกได้ชัดเลยว่าไม่แน่ใจในตัวเรา
ซึ่งแน่นอน มันทำให้เรารู้สึกแย่มาก

แล้ววันนี้ที่เราเดินหน้าแน่วแน่แล้ว
จะต้องมาฟังคำถามว่าเราเสียดายมั้ย
เพื่อ?

ความรู้สึกเสียดายกับอะไรต่ออะไร มันมีอยู่แล้ว
ก็ในเมื่อยังมีหัวใจให้รู้สึก แต่จะให้มานั่งฟูมฟาย
นั่งย้ำคิดนั่งจมปลักเราคงไม่ทำ เพราะไม่รู้จะได้อะไรขึ้นมา
และถ้าเราเป็นอย่างนั้น เราคงเดินหน้าทำอะไรต่อไม่ได้
แต่ถ้าถามถึงความรับผิดชอบของเราในวันนี้
มันยังเป็นศูนย์ เรายังไม่พอใจตัวเอง

ยังมีหลายอย่างที่เราไม่เข้าใจ
และไม่อยากเข้าใจแล้วล่ะ
เพราะมันทำให้รู้สึกเหนื่อยหน่ายหัวใจเหลือเกิน
และเเรากำลังอยู่ในช่วงเกิดอารมณ์งี่เง่าได้ง่ายๆ เลย


...


ฝนยังคงตก
ฝนตกทุกวันแบบนี้คิดถึงแดดกับฟ้าใสเมฆขาวๆ มาก
อยากออกไปถ่ายรูปมาก.

day 197 | tiwayo

วันนี้ Day 198 ใช่ไหม สับสนเล็กน้อยถึงปานกลาง 555555

โบ๊ทเพื่อนสาวโทรมาแต่ช้าววววววววววววววววว

โบ๊ทบอก "มุ่ยไปสุโขทัยไหม"

นังมุ่ยยังเมาขี้ตาอยู่ ตอบอื้อ อือไปแบบเมาๆ

"เป็นทริปท่องเที่ยว เกี่ยวกับมรดกโลก" โบ๊ทให้ข้อมูลเสริม "ไปสามวัน"

"ไปวันไหนอะแก"

"พรุ่งนี้"

"ห๊า พรุ่งนี้ โห ทำไมไม่บอกล่วงหน้าหลายๆ วันหน่อย แก๊..." ฉันยังง่วงอยู่เลย 5555 อยากวางหูแล้วไปนอนต่อมาก

หลับตาพิจารณาทริป 

สุโขทัยมันอยู่ตรงไหนของประเทศไทยฟ้ะ? ง่วง ความรู้หดไปหมด

คิดว่ามันคงไม่ไกลจากกรุงเทพมาก งี้ก็คงเป็นทริปนั่งรถไปอะดิ โหย ไม่ไปอ่ะ 

สรุปบอกโบ๊ทกลับไปว่า 

"พรุ่งนี้เร็วไปแก ฉันเตรียมตัวไม่ทัน"

โบ๊ทวางสายไป

นังมุ่ยนอนต่อ

ตื่นแล้วจึงคิดได้ว่า

'สุโขทัย' มันไม่ใกล้กรุงเทพเลยนี่หว่าและจังหวัดนี้มีสนามบินด้วย

แสดงว่าเป็นทริปนั่งเครื่อง

ปัดโถ่วววววว

เพิ่งนึกได้เนอะ 

แต่ก็ปฎิเสธไปแล้ว

----

เราช่างเป็นฟรีแลนท์ที่ขี้เกียจ 

เลือกทริป 

ไม่นั่งเครื่องม่ายไป หึหึ

ไปน้อยวันไม่ไป

ไปจังหวัดที่ไม่อยากไปไม่ไป

นังโบ๊ทมันคงเอือม

สรุปว่าเรื่องมาก  ก็เลยไม่ได้ไปไหนสักที

เข้าห้องสมุดเป็นคุณป้าอ่านหนังสือ เขียนงานต่อไป

ป.ล.

อยากไปทริปที่หวายก็ไปอ่ะ  

อยากเจอที่รัก คิกคิก

day 196 | patawee

chatting with friends
taking a delicious sushi set
taking some nice sweets
watching silver linings playbook
getting a great taxi driver

oh! how great!

anyway, what makes today a really great day is the last page of the textbook. I finish it! after reading and summarizing it for days! what left to do is to revise and memorize, nothing more ;>

wish me luck.
<3

day 196 | kunjair

kunjair

day 196 | rungkarn

นั่งออกแบบงานให้พี่ตั้งแต่เช้า
ปวดท้องประจำเดือนมาก เลยกินข้าวกินยาพาราและงีบนิดหน่อย
ตื่นมาแล้วทำงานต่อ มีน้องคุณมาป่วนเป็นพักๆ ให้ได้หัวเราะหน่อย
จนเย็นคุยกับพี่ เลยไม่ทำงานให้ต่อ พี่ถามความเห็น
เราเลยบอกว่าให้ส่งร้านเลยก็แล้วกัน ยังไงวันนี้ก็ไม่ทัน
เรามีความชัดเจนในตัวเองสูงเรื่องงานกับพี่
ทำคือทำ อยากได้คำตอบความแน่ใจอะไร
ก็คุยกันเลยเดี๋ยวนั้น และพี่ก็ยังคงเว้นช่องว่างใจกว้างกับเราเสมอ

ที่ออกแบบ ที่นั่งทำตั้งแต่เช้าก็ไม่ได้ใช้
ไม่ได้รู้สึกว่าเสียดายเวลา ก็เก็บไว้เผื่อได้ใช้ในงานอื่น
และถ้าเราไม่ได้เป็นตัวเองในวันนี้ คงหัวเสียมากๆ

สองสามวันนี้ใจลอยมาก
จะเข้าไปในครัว กรอกน้ำใส่ขวดเข้ามาในห้อง
เดินเข้าไปก็ลืม เฮ่ย เข้ามาทำอะไรวะ!
จะเอาแก้วน้ำไปเก็บในครัว ก็เดินออกมานอกบ้าน..ซะงั้น!
อาการหนักมาก ไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้เลย

เมื่อรับรู้เมื่อเห็นอะไรเยอะเข้า
ก็มีคำถามกับตัวเองอีกแล้วว่าเราทำอะไรอยู่
ทำไมเรายังอยู่กับที่ ทั้งที่คนอื่นเขาไปไกลแล้ว
ฟุ้งซ่านเป็นพักๆ มาแบบนี้สองสามวัน
และคงเพราะแบบนี้ใจเลยลอยกันไปใหญ่

เดี๋ยวนี้ได้ยินในทีวีบ่อย
ชีวิตมันต้องมีความหวัง
งั้นเราจะตั้งความหวังตรงจุดหมายไว้ว่า
เราจะต้องสง่างามในแบบของเราเอง ในเส้นทางที่เราเลือกเอง
ส่วนรายละเอียดระหว่างทางจนไปถึงจุดหมายนั้น
เราก็ต้องพร้อมเผชิญมันด้วยตัวเอง

ก็แค่นี้เอง.

day 196 | tiwayo

ใช้ชีวิตตามแบบตามแผนของตัวเองมาก

ตื่นเช้า อาบน้ำ กินข้าว กาแฟ ขนม ผลไม้ 

เขียนหนังสือสี่ชั่วโมง ปริ้นปรู๊ฟ

กินข้าว พักสายตาดูหนัง ออกไปวิ่งหนึ่งชั่วโมง 

ทำอาหาร กินข้าวเย็น อาบน้ำ อ่านหนังสือ เล่นเน็ต และกำลังจะไปนอน

เรียบไปไหมชีวิต

แต่เพลินดีนะ อยู่ได้แบบเพลินๆ 

ไม่เครียด ไม่สุขจนล้น

-----

day 195 | tiwayo

โฟนห้า

เริ่มเกิดความ 'อยากได้' อีกแล้วตรู

ไม่นะ 

ม่ายยยยยยยยยยยยยย

ม่ายยยยยยยยยยยยยยย

หันหน้าไปทางอื่นมุ่ย...ใจแข็งไว้

day 195 | kunjair

นั่งทำแบบฝึกหัดภาษาอังกฤษ
ยิ่งทำยิ่งจิตตกเพราะทำแทบไม่ถูกเลย


เหมือนโดนสูบพลังใจ
เสียใจ




kunjair

day 195 | rungkarn

คืนวันศุกร์และวันเสาร์ที่ผ่านมา
เป็นคืนที่รู้สึกสบายใจมากที่สุด

ปล่อยให้ตัวเองได้ดูละครช่วงค่ำจนถึงสี่ทุ่มกว่า
เข้าห้องอ่านหนังสือก่อนนอน
ง่วงมากก็ปิดหนังสือวางไว้ข้างๆ แล้วลุกขึ้นปิดไฟ
ล้มตัวลงนอนหลับได้ง่ายๆ

สิ่งที่ทำให้เราสบายใจก็คือฝนตก
ฝนตกช่วงกลางคืนทำให้นอนสบาย ทุกคนรู้สึกแบบนี้
สำหรับเรามันมากกว่านั้นตรงที่ได้สูดกลิ่นที่มากับฝน
ทำให้เรื่องราวหนักสมองและหนักที่ใจคลายลงได้ดี

คืนที่หนักหน่วง เราก็บอกตัวเองได้อยู่ดี
ว่ายังมีพรุ่งนี้ให้เราได้ใช้ชีวิตต่อ

เราจะพยายามกับทุกอย่างให้ดีขึ้นกว่าเดิม
แล้วก็หวังว่าตัวเองจะปัดเป่าความขี้เกียจออกไปให้ได้
ในคราวที่ต้องเผชิญจริงๆ



๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖, ๑๐.๔๑ น.

day 195 | patawee

Vladimir Propp and Alan Dundes magnetized me from 1 pm to 1 am
fully 6 hrs without a break with Structuralism and Russian fairy tale theories 
I'm proud of myself! LOL

Encore today!

Wish me luck,

 this is almost the final bend! :P

24 FEBRUARY 2013

day 194 | kunjair

spending last time together with p'tao for couple hour
before she leaves in the early tomorrow morning.
we had last lunch together for this year
at vintage egg noodle restaurant. i had double!
...



no more sore throat, but have got a cough instead.
the weather is too bad these days;
cool in the morning, very hot in the afternoon.
...



i'll take an english exam for applying kaplan next saturday.
planned to practice some exercises, but haven't done yet.
i'll surely do tomorrow all day. i need about 125 from 300 pts.
everyone said it's very easy for me, but i don't think so.
i haven't used english seriously over a year,
so i know myself how bad at english i am.
wish me pass, anyway. i don't wanna take a baby course.


so much complaining, bye!




kunjair

day 194 | rungkarn

ยังไม่ได้ไปหาคุณตาที่แกะรูปหนังตะลุงสักที
สำหรับเรื่องนี้เราเหลวไหลมากพอสมควร
ช่วงสัปดาห์ที่จะถึงต้องทำขนมและไปเยี่ยมท่านให้ได้
ก่อนทุกอย่างจะสายเกินไป

เป็นช่วงเวลาที่ทำให้คิดถึงอาจารย์เป็ด

อาจารย์ปู่ และอาจารย์สน ไปด้วยเช่นกัน
คิดถึงความเป็นครูของอาจารย์ทั้งสามคน

คิดถึงมากเหลือเกิน
สิ่งที่เยียวยาความคิดถึงได้ดี
เราก็ต้องจำคำสอนและประโยชน์ที่ท่านได้พร่ำบอก
มาปรับประยุกต์ใช้ในชีวิตให้ได้นะ

:)

day 194 | tiwayo

ฉันชอบเพลงนี้เพราะอดัม ยัง Owl City
(ทั้งที่เทเลอร์เป็นคนแต่ง 555)

ชอบเวอร์ชั่นที่เทเลอร์ร้อง

แต่อดัมร้องก็น่ารักไปอีกแบบ 

สรุปคือ ชอบอดัม ยัง Owl City มากกกกกกกกกกก

ผู้ชายไรไม่รู้ น่าจิ้นเป็นที่สุด

(แล้วเมิงจะเอาเพลงของเทเลอร์มาโพสเพื่อ?) 

(สองคนนี้เค้าแต่งเพลงนี้ให้กัน คัพเวอร์ตอบกลับให้กัน น่ารักดี แต่เสียดายว่าเรื่องกุ๊กกิ๊กจบแค่นั้น)

day 194 | patawee

ขี้เกียจคือปลาร้าย
จะทำลายให้เรือจม
เอาใจเป็นปืนคม
ยิงระดมให้จมไป
จึงจะได้สินค้ามา
เป็นวิชาอันพิสมัย
จงหมั่นมั่นหมายใจ
อย่าได้คร้านการวิชา

บทอาขยานที่ท่องได้ตั้งแต่ ป.สี่
วันนี้ต้องเอามาเตือนตัวเองอีกครั้ง
ความขี้เกียจทำให้เราสบายได้ชั่วครั้งชั่วคราว
ทำให้เราได้นอนเล่น ได้กินอะไรอร่อยๆแล้วมานอนอีด ได้เที่ยวเล่นสนุกสนาน
แต่ความสุขที่ยั่งยืนกว่านั้น และความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น 
เราคงจะไม่มีวันได้รับ

วันนี้ยังคงบอกตัวเองว่า จงเชื่อมั่นในพลังของหนุ่มสาว ของคนรุ่นใหม่
ว่าจะเปลี่ยนแปลงโลกได้ ว่าจะทำสิ่งยิ่งใหญ่ได้
เพราะฉะนั้นอย่าท้อ อย่าทอดถอนใจ
คนที่โตกว่าเก่งกว่าอาจไม่ได้เป็นคนที่เหมาะสมที่สุดเสมอไป

วันนี้เดินทางเข้าไปในโลกของวลาดีมีร์ พรอพพ์ (Vladimir Propp)
ทฤษฎีโครงสร้างนิยมเป็นอะไรที่ไม่ได้มีแต่ตัวหนังสือเสียทีเดียว
แต่มันมีกลิ่นอายของคณิตศาสตร์ ตรรกศาสตร์ การใช้เหตุผลรวมอยู่ในนั้น
แน่ละ เรื่องโครงสร้างและไวยากรณ์ไม่ใช่อะไรที่อักษรขนาดหนัก
มันได้คิด ได้คำนวน ได้วิเคราะห์สังเคราะห์ตัวบทออกมาเป็นสูตรที่มีคำตอบที่แน่ชัด 
ซึ่งเราว่าสนุกดี เป็นช่วงที่อ่านได้ไม่น่าเบื่อ
หรือจริงๆชีวิตเราอยู่กับความยืดยาวของภาษามานานเกินไป
บางทีเราก็ลืมว่ามันมีศาสตร์อีกทางหนึ่งที่สื่อสารกันเข้าใจได้ด้วยตัวอักษรเพียงไม่กี่ตัว
ก็แค่ A ถึง Z และ 0 ถึง 9 ที่รวมกันอยู่สับสนยุ่งเหยิง หลอกลวงให้เราฉงนสงสัย
แต่สุดท้ายคำตอบที่ได้มันไม่มีอะไรมากไปกว่า X หรือ Y
เป็นคำตอบที่เปิดเผยโปร่งใส ตรงไปตรงมา อธิบายด้วยเหตุผลได้
บางทีเราก็ต้องการสิ่งนี้ เราต้องการความตรงไปตรงมาแบบนี้
อะไรที่คลุมเครือ ยาวยืด ตอบได้หลายทางนี่เอาเข้าจริงก็น่าเบื่อหน่ายไม่น้อย

day 193 | kunjair

มีคนทักว่าเหมือนน้องดีแลนท์
: )

day 193 | rungkarn

งานคือเงิน
เงินคืองาน

เอ้า ฮุยเหล่ฮุย!

day 193 | tiwayo

ละครหลังข่าวช่วงนี้มีแต่เรื่องสนุกๆ

ไอ้เราก็คอละครอยู่แล้ว จะดูช่องใดช่องหนึ่งก็เลือกไม่ได้ อยากดูหมดทุกเรื่อง

ละครช่อง 3 , 5 , 7 เล่นพร้อมกัน ลำบากใจจริงๆ

แม่ก็ติดละครไม่ต่างไปจากฉัน

ดีที่สมัยนี้เน็ตความเร็วสูง มียูทูปโปลดปรู๊ดป๊าด

ละครจบตอนในทีวีไม่นานก็โหลดลงยูทูป

ฉันก็เลยคอยตามเก็บละครมาดูย้อนหลัง

แต่ละวันต้องทำหน้าที่โหลดละครย้อนหลังใส่ไอแพดแล้วเอามาแบ่งปันให้แม่ดู

แม่ก็ดูอย่างมีความสุขเหลือเกิน

คุณนายบอกว่า “ดีๆ มียูทูปแบบนี้ ไม่ต้องรอดูละครตอนดึก”

แต่สำหรับฉัน ไม่ดีอย่างหนึ่งคือ

แม่ยึดไอแพดไปครองอ่ะ  แง่ๆๆๆๆ

day 193 | patawee

Oh My Goshhhhh
The list of the examinee was announced today.
and in the field I enroll...
there are A LOT OF CLEVERLY SMARTLY WISELY INTELLIGENTLY SHARPIES!
some I recognize their name (they're CU), others I search their name through Google
to know some of them are the Grad students, some are scholars and some are college prof! 
Oh... this absolutely discourages me T.T  

Anyway, I'm quite okay
I still have a moral support, by people around me and by my own.
I keep telling myself with those words I memorized from the Morning Glory's book cover
"If you have faith in yourself, no mountain is too high to climb."
It works!

22 February 2013 Friday 

day 192 | kunjair

วันนี้ไปทำงานเช้าที่สุดตั้งแต่เริ่มปีใหม่มา
ออกมาหน้าปากซอยบ้านตั้งใจว่าจะขึ้นแท็กซี่
แต่ดูจากหางแถวไฟแดงแล้วคงไม่เข้าท่าเท่าไหร่
ก็เดินต๊อกๆ ไปขึ้นรถไฟฟ้าเหมือนทุกวัน


ลงรถไฟฟ้า เดินผ่านตลาดบางจาก
เหลือบเห็นข้าวเหนียวหมูทอดยังเหลืออยู่เลยซื้อมาสองชุด
เนื่องจากค้นเงินในตัวแล้วมีแต่แบงค์ร้อย
ถ้าซื้อถุงเดียวเดี๋ยวจะโดนฆ่าเอาทางวาจาและสายตา
ให้แบงค์ร้อยทอนแบงค์ยี่สิบมาสี่ใบน่าจะดีกว่า


ลูกค้าน้อยมากอาทิตย์นี้
ทำให้มีเวลานั่งหาข้อมูลโรงเรียน
บ้านเช่าในเมลเบิร์น การเดินทางต่างๆ
รวมถึงข้อมูลเกี่ยวกับลาวเหนือเล็กน้อย


เมื่อเย็นไปตัดผมและทำสีผมใหม่มา
ได้สีถูกใจกว่าที่คิดไว้มากจนน่าแปลกใจ
ส่วนทรงผมถ้าใครเห็นคงบอกว่าฮาได้อีก
ม้าเต่อ ซอยสั้นยาวกว่าติ่งหูหน่อยเดียว
เราเรียกผมทรงนี้ว่า the mushroom


พี่ตาวถามว่าได้แรงบันดาลใจมาจากอะไร
ก็ไม่ได้คิดอะไร อยากตัดก็ตัด ออกมาเข้ากับหน้ารึเปล่าก็ค่อยว่ากัน
เรามักเป็นแบบนี้ คิดอยากทำอะไรก็ทำเลย
ในวงเล็บที่ไม่ได้เดือนร้อนคนรอบข้าง


ถ้าใครเห็นคงต้องบอกว่า"แนว"แน่ๆ
เวลาเราทำอะไรเกือบทุกครั้งก็มักมีคนพูดคำนี้ขึ้นมา
ส่วนตัวเราไม่ค่อยชอบคำนี้เท่าไหร่
แนวแล้วยังไง แนวแล้วมันดีหรือไม่ดียังไง
บางทีมันก็สับสนเกินกว่าจะมานั่งคิดหาความนัย




kunjair

day 192 | rungkarn

วันนี้อากาศดีมาก ดีมากเหลือเกิน
จนรู้สึกว่าไม่อยากให้ผ่านวันและเวลาช่วงนี้
รู้สึกกลัวขึ้นมาซะเฉยๆ กับวันพรุ่งนี้และวันต่อๆ ไป

เรามีช่วงเวลาที่เจ็บใจตัวเอง(ชิบหาย!)
เราว่าทุกคนก็คงมีช่วงเวลาแบบนี้ใช่ไหม




๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖, ๑๔.๓๖ น.

day 192 | tiwayo

เมื่อเช้าเห็นการ์ดเชิญงานบวชวางอยู่หลังตู้เย็น จ่าหน้าเชิญพ่อกับแม่ (ไม่ได้เชิญฉันหรอก)

ด้วยความอยากรู้เลยหยิบขึ้นมาดู

ชื่อคนที่จะบวชฉันรู้จัก เพื่อนฉันเอง 

เกิดคำถามขึ้นมาว่า 

เธอ...บวชแล้วจะเบียดเลยหรือเปล่า?

แอบจี๊ดๆ ในใจ แฮะๆ (ขอจี๊ดสักนิดนะ) 

เพราะว่าเพื่อนคนนี้เคยปิ๊งๆ กันอยู่ตั้งสามปีสมัยเรียนมัธยมปลายที่โรงเรียนเดียวกัน

แต่เราไม่มีโอกาสได้คบกัน มีเหตุให้ต้องคลาดกันตลอด

เพื่อนคนนี้ชื่อ 'ออ' (นามสมมติ)

บ้านของเราอยู่หมู่บ้านใกล้ๆ กัน 

เราเรียนโรงเรียนเดียวกัน

ออเป็นเด็กห้องมหา (โคตรเรียนเก่ง)

เราเป็นเด็กห้องมหากบิณวานร (โคตรซน)

ห้องโฮมรูมเราอยู่ติดกัน มีประตูกระจกกั้นกลาง เปิดไปมาหาสู่กันได้เวลาอาจารย์ไม่อยู่

เราแอบชอบนายออ แอบมองตลอด

และเราก็รู้สึกได้ว่านายออก็แอบมองเราเหมือนกัน (เซ้นมันบอก)

ทั้งๆ ที่เราอยู่บ้านใกล้กัน แต่เราไม่สนิทกันเลย 

ร้อยวันพันปีจะคุยกันสักครั้งหนึ่งและพูดกันแบบนักวิชาการมาก

แปลกๆ แปล่งๆ ดูขัดเขิน ไม่สนิทกัน ทั้งที่ควรจะสนิท

ออชอบมาแกล้งเพื่อนสนิทของฉัน แต่เพื่อนฉันบอกว่าจริงๆ แล้วอออยากมาใกล้ฉันต่างหาก

เราไปกลับบ้านทางเดียวกันทุกวันตลอดสามปี

เวลาข้ามถนนเราก็เดินข้ามพร้อมกัน แต่นายออชอบไปข้ามไกลๆ ฉัน

แต่เราก็ลอบมองกันตลอด (แฮะๆ)

ทุกอย่างดำเนินไปแบบแอบๆ ตลอดสามปี จนเรียนจบก็ไม่มีอะไรคืบหน้า

เราแยกย้ายกันไปเรียนคนละมหา'ลัย

วันหนึ่งเรามีโอกาสได้ติดต่อกันผ่านโปรแกรมแชท ซึ่งเพื่อนของเราคนหนึ่งเป็นคนชักพาให้เราได้คุยกัน

ออบอกกับฉันว่า "จริงๆ แล้วเราแอบชอบเธอมาตั้งแต่ ม.4"

ฉันแกล้งหัวเราะแก้เขิน เพราะคิดว่าออคงอำเล่น

คุยไปคุยมากลายเป็นจริงจัง 

ฉันเลยสารภาพกลับไปว่า "จริงๆ ฉันก็ชอบนายมาตั้งแต่ ม.4 เหมือนกัน"

เราโทรศัพท์คุยกันอยู่ช่วงสั้นๆ 

จะว่าจีบก็ไม่เชิง แต่คุยกันหวานมาก

แต่ฉันขอหยุดการติดต่อกับออเพราะไม่อยากให้ผูกมัดกัน

เราต่างก็ไกลกัน ควรจะมีชีวิตของตัวเอง เปิดโอกาสให้ตัวเองได้รู้จักเพื่อนใหม่ในมหา'ลัยที่เราต่างสังกัดอยู่

ฉันกับออไม่ได้คุยกันอีกเลยตั้งแต่นั้นมา

ห้าปีได้แล้วมั้ง

ไม่ได้เจอกันเลย

ฉันขับรถผ่านหน้าบ้านออทีไรก็ได้แต่อมยิ้ม คิดถึงแต่เรื่องดีๆ เกี่ยวกับเพื่อนคนนี้

เป็นความทรงจำที่ดีนะ

รักใสๆ สมัยเรียน

ตอนนี้เราต่างก็เติบโต

ออก็มีชีวิตของออ ฉันก็มีชีวิตของฉัน

เคยคิดอยากเจอหน้าออ อยากพูดคุยถามไถ่

แต่ก็รู้สึกว่า...ไม่กล้า

เขินว่ะ

ขอแอบตามข่าวเงียบๆ แล้วกันนะ

ถ้าบวชแล้ว เบียดต่อ เราก็ดีใจด้วย...เพื่อนรัก  อิอิ

 

day 192 | patawee

Happy Anniversary ;D

I went to Triam and Chula today,
in the morning, in order to do a secret task :P
The more I walked, the more I so much longed for those places.
All places is still the same
I saw the road I once walked with someone I love
I saw the spaces and buildings I used to stay around 
Everything is still the same,
being the place I love.

Tabebuia is blooming everywhere 
at Central Library, at CU dorm, at the pond
so beautiful that I can't take my eyes off their little sweet petals
especially those who were at Triam, 
particularly ones which locate between building 1 and building Silapa,
the same area I often came see their bloom and their fall when I was here.

Everything is still the same
It reminds me of everyone in my life who share the memories among these places.

I had to leave at 10 am
while glancing at Tabebuia for the last time
some lyrics suddenly popped into my mind
the one which says
"there are places I remember, all my life, though some have changed. some forever, not for better, some have gone and some remain. all these places have their moments, of lovers and friends I still can recall..."


...In my life, I loved them all..."

21 FEBRUARY 2013 

THURSDAY

day 191 | rungkarn

บอกพี่แหม่มไว้ตั้งแต่เมื่อวันจันทร์
ว่าวันศุกร์นี้จะทำเค้กให้แม่
พี่แหม่มพูดขึ้นมาว่า จะถามอยู่ พี่แหม่มอยากทำหมูกะทะด้วย

นึกถึงเค้กหน้าครีมนุ่มๆ และมีผลไม้อะไรแบบนั้น
ต้องทำต้องทำต้องทำ วะฮ่า


...



นอกจากช่วงนี้จะเรียบนิ่งแล้ว
ยังมีช่วงเวลาที่ความรู้สึกหม่นดิ่งลงเหว
เอาล่ะ ผ่านให้ได้ก็พอนะ.

day 191 | tiwayo

เพิ่งฟื้นคืนชีพ
เกือบตาย...ใช้กรรมสาสม

อยู่บ้านคนเดียว ดูแลตัวเอง (เฮ่อๆ อนาจจิตมาก)
คลื่นไส้ อ้วก อ้วก แล้วก็อ้วก
ปวดท้อง ปวด ปวด แล้วก็ปวด
ปวดในระดับครวญคราง โอดโอย มือสั่น
ตัวงอ ไม่มีแม้แต่แรงจะหยิบโทรศัพท์โทรหาแม่ให้พาไปหาหมอ

ซัดยาแก้ปวดไปสามเม็ด แต่ไม่ได้ช่วยอะไรกุเลย
ปวดแบบทรมานอยู่สองชั่วโมงเต็มๆ ค่อยทุเลาลงสู่ระดับปวดปกติ
แต่ก็ยังลุกจากเตียงไม่ไหวอยู่ดี

นอนอนาจอยู่บนเตียงทั้งวัน

เป็นวันที่ทรมานที่สุด


เกลียดช่วงเวลาแบบนี้ที่สุด


----
ต่อไป
ฉันจะต้องออกกำลังกายให้หนักกว่านี้

day 191 | patawee

I run away.
I hear they call your name.
on their conversations,
on social networks,
in those books,
even right here in my office,
everywhere.
EVERYWHERE.
Do I run away 
in order to continually hear your name?
And do I delete you 
to find you over and again?
Is it worthwhile running away this far?
please, I beg, stop haunting me. 
I'm going to be drowned.

Day 190 | kunjair

day 190 | patawee

ป่วยเหรอเนี่ย
ฮือ
อย่าป่วยเยอะเลย
หนูยังมีอะไรต้องทำอีกมากมายจริงๆ TT

day 190 | tiwayo

ปวดท้อง - คลื่นไส้

ซัดยาแก้คลื่นไส้ไปหนึ่งเม็ด ยาแก้ปวดสองเม็ด ช็อคโกแล็ตสองชิ้น กาแฟหนึ่งแก้ว

ดูเหมือนไม่ได้รู้สึกดีขึ้นเลย

วันนี้คงต้องลาป่วย

เฮ่อ

day 189 | patawee

เมื่อพี่ชมรบกวนให้ติดต่อเพื่อนๆเพื่อถามไถ่หน้าที่การงาน
เราก็รู้ว่า
กำแพงที่เรากั้นไว้ กำลังค่อยๆทะลายเพราะตัวของเราเอง

วันนี้จึงเป็นวันแรกที่เราติดต่อกลับไป
แม้จะไม่ใช่โดยตรง แม้จะโดยผ่านเพื่อนผู้เป็นตัวกลาง
แต่สารที่มาจากเราก็ยังยืนยันว่าเราได้กลายเป็นฝ่ายพ่าย

เรารู้สึกเหมือนถูกสั่นคลอน
สิ่งที่เราเพียรทำมาราวห้าถึงหกเดือนเหมือนไร้ความหมาย
สุดท้ายเราก็ยังตัดขาดไม่ได้
สุดท้ายมันต้องมีอะไรมาทำให้เราต้องหวนคืนมาหากันครั้งแล้วครั้งเล่า

เราเล่นเกมกันอยู่หรือ
หรือแท้ที่จริงมีเพียงเราที่คิดว่าเราทั้งคู่กำลังอยู่ในการเอาชนะคะคาน
แท้จริงเธอคงเดินไปไกลถึงไหนต่อไหน
ไม่แม้แต่จะสนใจการกระทำใดๆที่เกิดจากเราด้วยซ้ำ

วันนี้กลับไปเปิดฮ็อทเมล์ เพื่อค้นอีเมล์ของเพื่อนๆให้พี่ชม
ถึงได้กลับไปดูอีเมล์เก่าๆที่เคยคุยกัน
อ่านไปยิ้มไป แต่สุดท้ายก็สลด
วันชื่นคืนสุขไม่เคยอยู่กับเรานานเลยจริงๆ

เย็นนี้เจอก้อยที่เซ็นทรัลเวิลด์
กินชาบูเนื้อย่าง ก้อยเลี้ยงวันเกิด เราก็เลี้ยงไอติมกลับ
แถมได้ของขวัญวันเกิดอีกชิ้นเป็นกระเป๋าตังค์สีแดงสด
ป่านนี้ทุกคนคงคิดเข้าใจผิดว่าเราเป็นเสื้อแดงไปหมด
เพราะเสื้อคลุมก็ชอบใส่สีแดงมา รองเท้าก็มีสีแดง
นี่ดันจะมีกระเป๋าสีแดงขึ้นมาอีกใบ ฮาๆ
แต่ช่างเถอะ เราแค่ชอบสีแดงเท่านั้นเอง ผิดตรงไหนกัน

day 189 | kunjair

ไม่สบาย
เจ็บคอ
ไข้ขึ้น
แม่ถามว่าตอนไปทะเลอ้าปากรับลมมากเกินไปรึเปล่า?
...



สำหรับเรา, วินัยและความรับผิดชอบต่างกัน
วินัยคือสิ่งที่ดีที่ทำแล้วมีประโยชน์กับตัวเอง
ความรับผิดชอบคือสิ่งที่ดีที่ทำแล้วมีประโยชน์ทั้งตัวเอง ผู้คน และสังคม
เรายอมรับว่าเราเป็นคนที่ไม่ได้ใส่ใจในคำว่าวินัยมากนัก
เพราะเราเชื่อในพลังของความรับผิดชอบมากกว่า


ดังนั้นเราถึงรู้สึกแย่กับตัวเองทุกครั้งที่ไม่ได้เข้ามาเขียน
ทั้งๆ ที่ไม่ได้ยุ่งวุ่นวายหรือติดธุระอะไร
ตั้งใจว่าจะเข้ามาเขียนทุกวันเหมือนอย่างเคย
นิดๆ หน่อยๆ แต่ได้ทำก็ยังดี




kunjair

day 189 | tiwayo

วาระสำคัญในชีวิตที่ต้องเคี่ยวกร่ำสม่ำเสมอทุกวัน

เขียน 5 หน้า - เยี่ยม
4 ชั่วโมงเคลิ้มฝันข้าวปลาไม่กิน อยู่ในโลกส่วนตัว ช่วงเวลาอัดกรอบครอบตัวเอง
รู้สึกปลอดภัยที่สุด ไม่มีอะไรมาทำให้เรารู้สึกแย่ได้


วิ่ง 2 รอบ ใช้เวลา 1.07 นาที - ห่วยแตก
กินข้าวตอนบ่ายสอง กินน้อย ทำให้หิวตอนวิ่ง
กินน้ำก่อนวิ่งเยอะ จุกตอนวิ่ง
ต้นขาขวาดังก๊อดๆ เจ็บเป็นปกติ (สัญญาณเตือนอะไรบางอย่าง)
เร่งตัวเองให้วิ่งทำเวลาทีไร เท้าขวาตะคริวแดรกทุกที (ต้องการเตือนอะไรช้าน)
อากาศร้อนมาก หิวน้ำจนตาลาย คงต้องถือขวดน้ำวิ่งด้วยแล้วมั้งเพราะหิวทุกห้านาที

หลังจากวิ่ง
บ่อยครั้งมีคนรู้จักมางอนใส่ในเฟชบุ๊คว่า "สวนทางกันที่หนองประจักษ์ก็ไม่ทัก หยิ่งจังเลย"



เอ๊า...ตูขอทวด ตูมองไม่เห็นจริงๆ ตูไม่ได้ตั้งใจมองหน้าใครเลย
หรือถ้าจะมองก็เห็นหน้าใครไม่ชัด ตูสายตาสั้นเฟ้ย

ตูเบื่อกับข้อหานี้ชะมัด...ตูไม่ได้หยิ่งนะ
ตูมองบ่เห็น  ฮ่วยๆ


'หยิ่ง' นอยกับข้อหานี้มาก...ให้ตายสิ


คงต้องติดป้ายไว้ที่หน้าผาก "กรุณาทักฉันก่อน"

day 189 | rungkarn

วันนี้ตื่นตีห้าครึ่ง
ได้หยิบหนังสือเบเกอรี่เกี่ยวกับขนมปังมาอ่าน
ตั้งใจว่าสัปดาห์นี้จะเริ่มฝึกทำขนมปังบ้างแล้ว

อ่านแล้วรู้สึกสมองรับรู้ได้่เยอะ
คิดถึงช่วงเวลาที่สอบเข้ามหาลัย
ตื่นตีสี่เพื่ออ่านหนังสือ และทำได้อย่างที่ตั้งใจในตอนนั้น

ชีวิตไม่มีอะไรเลย รู้สึกนิ่งเรียบมาก
พี่มีจ๊อบใหม่มาให้ทำ
แต่ยังไม่ได้เริ่มไปดูที่ทางเลย
ถ้ามีอะไรใหม่ๆ เข้ามา เราก็คงจะสนุกขึ้นมาอีก

อื้ม..คงจะเป็นอย่างนั้น

day 188 | tiwayo

มิกกี้ไม่สบายเป็นไข้หวัดมาหลายวัน
ซึมลงถนัดตา จนฉันต้องร้องหา "มิกกี้ไปไหน มิกกี้จอมซนของน้าไปไหน"

จะว่าไปก็ชอบเวลามิกกี้ป่วย เพราะเป็นเด็กเรียบร้อยดี
ไม่เหมือนตอนปกติ ซนสุดๆ ฉันละเหนื่อยลากไส้

ตอนกลางคืนไข้ขึ้น ร้องไห้เป็นชั่วโมงๆ
หลับตาร้องไม่สนใจใคร ตา ยาย แม่ น้า เปลี่ยนกันอุ้มเปลี่ยนกันโอ๋ทำยังไงก็ไม่หยุด

ต้องปล่อยให้ร้อง ตบตูดกล่อมให้หลับ
น้องหนูร้องไห้จนเหนื่อยแล้วผล็อยหลับไปเองในที่สุด

บ้านกลับสู่ความสงบตอนตีหนึ่งกว่าๆ


เฮ่อ

day 188 | patawee

17 กุมภาพันธ์ 2556

พ่อบอกว่าวันที่ข้าพเจ้าเกิด
เป็นวันที่งานวัดที่บ้านสนุกสนานรื่นเริงที่สุด
ดังนั้นเมื่อนับตามจันทรคติ
และยึดเอาวันที่ชาวบ้านจะไปรวมตัวกันที่วัดเป็นวันคล้ายวันครบรอบ
วันนี้จึงถือเป็นวันเกิดของข้าพเจ้า :P

น่าเศร้า มันเป็นวันที่ข้าพเจ้าต้องเดินทางจากบ้านอีกครั้ง

วันเกิดปีนี้
ข้าพเจ้าอายุ 24 ปีเต็ม
ประกวดนางสาวไทยได้ปีสุดท้าย
ประกวดเดอะสตาร์ไม่ได้
และอายุมากกว่านางเอกละครหลังข่าว
ข้าพเจ้าไม่ขออะไรมาก..

ขอเพียงความสดใสไม่หมดไปพร้อมขวบวัย
ขอให้อ่านเก่งๆเหมือนสมัยแย่งกันอ่านแฮร์รี่กับที่บ้าน
เขียนเก่งๆเหมือนสมัยเขียนงานวิชาวรรณกรรมวิจารณ์
เขียนได้ดีเป็นที่น่าพอใจเหมือนตอนเข้าค่ายสารคดี
มีสมาธิและความอดทนเหมือนตอนสอบตรง

ขอไม่เยอะเลยเห็นไหม :p ฮาๆ

แต่สุดท้ายข้าพเจ้ารู้ดี
ทุกความสำเร็จบังเกิดได้ด้วยหัวใจ สมอง และสองมือ
ข้าพเจ้าจึงตั้งใจอย่างแน่วแน่แล้วที่จะค้นฟ้าคว้าดาว
มิใช่เพื่อจะไปเป็นดาวโดดเด่นอยู่บนฟากฟ้าเช่นบรรดาเดอะสตาร์
แต่คว้าเพื่อนำลงมาประดับ
ให้ชีวิตการย่ำอยู่บนผืนดินของข้าพเจ้ามีคุณค่าและความหมาย
ข้าพเจ้ารู้ว่าดาวมีค่า และน้อยคนที่จะมีโอกาสเป็นเจ้าของ
แต่เมื่อข้าพเจ้ามีสิทธิ์ลอง
ข้าพเจ้าก็มีสิทธิ์ครอบครองเช่นกัน

'แม่จะดีใจมาก' แม่บอก
ข้าพเจ้ารู้ว่าข้าพเจ้าก็จะดีใจเช่นกัน

สุขสันต์วันเกิดแด่ข้าพเจ้าเอง.

day 187 | kunjair

lesson learned from the trip;
you will be good at nothing
if you focus on everything.




kunjair

day 187 | tiwayo

จัดเต็มวันจันทร์-ศุกร์ ทำงานแบบเป็นบ้าเป็นหลัง เงยหน้าจากตัวหนังสือเกิดอาการตาลายวิ๊งๆ เลยทีเดียว
พอถึงวันหยุดละเอื่อยเฉื่อยสุดฤทธิ์ นอนแบบเป็นบ้าเป็นหลังละทีนี้

วันเสาร์มีไว้นอนจริงๆ

day 187 | rungkarn

เราชอบความห่วงแบบ มองดูเราอยู่ข้างๆ
แล้วปล่อยให้เราเดินและวิ่ง ลองผิดลองถูกในแบบของเรา

เราไม่ชอบความห่วงแบบ ชอบเข้ามาก้าวก่าย
อยากรับรู้เรื่องราวของเราไปซะทุกเรื่อง
อะไรที่รับรู้ไม่หมด ก็เอาไปพูดไปบอกต่อซะจนเราหน่าย
ยุ่มย่ามจนถึงจุ้นจ้าน

บางทีเราก็ไม่ีเข้าใจความเป็นผู้่ใหญ่ของคนบางคนแบบนี้
และมันทำให้เรารู้ว่า ถ้าเราอายุมากแบบนั้น
เราจะปล่อยวาง ให้คนที่เรารักดำเนินชีวิตในแบบที่เขาอยากเป็น
เราต้องวางความไว้ใจบนช่องว่างที่ถูกที่ควร

และเราก็จะใช้ชีวิตไปตามวาระ ตามวันเวลาของเราให้มีความสุข


...



เราสัมผัสได้ว่าแม่ห่วงเราในแบบแรก
และนี่ทำให้เรารักแม่มาก อยากอยู่ข้างๆ แม่สุดหัวใจ
แน่นอน ถ้าแม่ห่วงเราในแบบที่สอง
เราคงอยากหลีกห่างออกมาให้มากที่สุด

เราดีใจ บนความที่เราเป็นคนใจร้อนปากไว
แต่เราใจเย็นให้แม่ได้ นิสัยเราดีขึ้นแม้จะนิดหน่อย ก็ยังดี
ยังคงมีบางอารมณ์ที่โผงผางอย่างเดิม ฮ่าๆ




๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖, ๑๗.๐๑ น.

day 187 | patawee

‎"กลับมาเถิด ลูกรัก โลกทั้งโลกกำลังหลับสนิท 
และจะไม่มีใครสักคนหนึ่งรู้เลยถ้าลูกกลับคืนมาหาแม่เพียงชั่วขณะหนึ่ง 
เมื่อดวงดาวกำลังพะวงส่องแสงถึงกันและกันอยู่" 

- พระจันทร์เสี้ยว, 
รพินทรนาถ ฐากุร, วิทูร แสงสิงแก้ว แปล

16 กุมภาพันธ์ 2556 เสาร์

ฤดูแล้งยังมีดอกไม้บาน