บัวดิน ออกดอกให้สบตากันอีกแล้ว
ถึงจะยังไม่ค่อยรู้ใจรู้ทางสักเท่าไหร่
ว่าเํธอชอบอะไร ไม่ชอบอะไร
และทำไมเพื่อนๆ ของเธอยังไม่ยอมเผยมาให้สบตากันสักที
แต่ก็ถือว่าดีมากแล้ว
ที่ต้นเดิมนี้ยังคงออกดอกสีเหลืองอ่อนระเรื่อให้ได้เห็นกันทุกเดือน
ชื่นใจจริงๆ นะ :)
...
อยากบันทึกไว้ว่าวันนี้ไปทำอะไร ไปเจออะไร
และรู้สึกยังไงบ้าง
แต่ความรู้สึกอ่อนล้ามีมากกว่า
เหนื่อยน่ะธรรมดาของแต่ละวันอยู่แล้ว
แต่วันนี้เจออากาศร้อนบ้างเจอแอร์บ้าง
ปวดหัว และอยากนอนมาก
ขอให้พรุ่งนี้ไม่มีอารมณ์บีบคั้นมากระทบใจอีกนะ
แล้วจะรอช่วงเวลาที่รู้สึกระรื่นใจเย็นจริงๆ
จะค่อยๆ มาเรียบเรียงตรงนี้อีกที
...
เห็นแพลนมาเลของแจแล้ว ชื่นใจนะ
ถึงจะอดไม่ได้ที่จะรู้สึกใจหายบ้าง
เมื่อนึกถึงว่า ปีหน้าแจคงจะอยู่ไกลแบบที่ได้สื่อสารกันน้อยแน่ๆ
ยังไงซะ เราก็เชื่อว่าชีวิตของแต่ละคนก็ยังคงต้องดำเนินต่อไป
จะทิศทางไหนก็แล้วแต่ มิตรภาพจะผูกใจกันไว้
ให้อบอุ่นและคุ้นเคยกันได้อย่างเดิม
เรารู้สึกแบบนี้จริงๆ
และเราก็ดีใจทุกครั้งที่บางเวลามานั่งคิดย้อนไปว่า
เรารู้จักกันได้ยังไง และสำคัญตรงที่เรายังคงรู้จักกัน
และมีกำลังใจให้แก่กันเสมอ
มันดีที่สุดเลย :)
บางวันก็ลืมสบตากับฝันที่วางไว้ข้างตัว แต่ก็ไม่เคยลืมว่ายังมี
๐๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖, ๒๐.๔๐ น.
No comments:
Post a Comment