day 197 | rungkarn

วันนี้แม่ถามถึงบางเรื่องว่า ไม่นึกเสียดายบ้างเหรอ
เราตอบไปว่า ถ้าผ่านมาแล้วก็ไม่คิดแล้ว
ตอบสั้นๆ ได้ใจความเหมือนเดิม

เราไม่เข้าใจอะไรหลายๆ อย่าง
เราไม่เข้าใจว่า ทำไมเวลาเราใช้เวลาตัดสินใจ
คนรอบข้างก็เร่งร้อนให้เรามีคำตอบที่ชัดเจน
แต่พอเรามีคำตอบที่ชัดเจน คนรอบข้างกลับไม่เห็นด้วย
มีคำถามที่บอกได้ชัดเลยว่าไม่แน่ใจในตัวเรา
ซึ่งแน่นอน มันทำให้เรารู้สึกแย่มาก

แล้ววันนี้ที่เราเดินหน้าแน่วแน่แล้ว
จะต้องมาฟังคำถามว่าเราเสียดายมั้ย
เพื่อ?

ความรู้สึกเสียดายกับอะไรต่ออะไร มันมีอยู่แล้ว
ก็ในเมื่อยังมีหัวใจให้รู้สึก แต่จะให้มานั่งฟูมฟาย
นั่งย้ำคิดนั่งจมปลักเราคงไม่ทำ เพราะไม่รู้จะได้อะไรขึ้นมา
และถ้าเราเป็นอย่างนั้น เราคงเดินหน้าทำอะไรต่อไม่ได้
แต่ถ้าถามถึงความรับผิดชอบของเราในวันนี้
มันยังเป็นศูนย์ เรายังไม่พอใจตัวเอง

ยังมีหลายอย่างที่เราไม่เข้าใจ
และไม่อยากเข้าใจแล้วล่ะ
เพราะมันทำให้รู้สึกเหนื่อยหน่ายหัวใจเหลือเกิน
และเเรากำลังอยู่ในช่วงเกิดอารมณ์งี่เง่าได้ง่ายๆ เลย


...


ฝนยังคงตก
ฝนตกทุกวันแบบนี้คิดถึงแดดกับฟ้าใสเมฆขาวๆ มาก
อยากออกไปถ่ายรูปมาก.