Sunday
day 181 | rungkarn
วันนี้ได้ดูทีวีเยอะ
รายการสารคดีผ่านตา
รายการท่องเที่ยวที่ทำให้หัวเราะได้
รู้สึกว่าใจมันเต้นผิดจังหวะจากชีวิตประจำวัน
นี่คงเป็นความรู้สึกที่ว่า ไฟยังไม่มอด
ยังคงคุกรุ่นได้อยู่ตลอดเวลา
และนี่คือฝันที่เราจำต้องวางไว้ข้างตัวก่อน
สิ่งที่ทำให้ชื่นใจได้อยู่คือ การได้เห็นแจถ่ายภาพ
ความอยากตรงนั้นเกี่ยวกับสารคดี
อธิบายเป็นความรู้สึกไม่ได้ แต่ดีใจ
และอยากเป็นเืพื่อนที่คอยมองอยู่ไกลๆ
ค่าที่ว่าชอบไปในแนวทางคล้ายกัน
แต่เรายังคงยึดอยู่กับภาพถ่ายอยู่ดี
ไม่รู้สินะ ว่ามันเป็นสัญญาณที่ดีหรือเปล่า
ที่เมื่อไหร่เรามองเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
แล้วอยากจะจัดให้มันอยู่ในกรอบเสียเหลือเกิน
เราไม่เคยหันเข้าหาและอ่านทฤษฎีเรื่องภาพถ่าย
เราไม่ขวนขวายอยากจะคุยกับเพื่อนที่เก่งทางด้านนี้เช่นกัน
และเราก็ยังคงเชื่อว่า
ประสบการณ์และการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าเป็นเรื่องจริงที่สุด
ไม่ใช่ตำราหนังสือ หรือการพร่ำบอกคนอื่นว่า ค่า f stop มันต้องแบบนี้
วัดแสงให้สวยและภาพออกมาดี ต้องแบบนั้น เยอะแยะ!
เราก็ยังคงเป็นเราอยู่แบบนี้
และเรารู้แล้วว่าเป็นเรื่องที่ถูกต้องและเหมาะสมที่สุด
ที่เมื่อไหร่เราผ่านไปเห็นอะไรรายทาง หรือชีวิตผู้คนที่น่าสนใจ
น่ารักน่ามองแล้วเราจะนึกถึงแจอยู่เสมอ
สวัสดีวันอาทิตย์
วันธรรมดาๆ อีกหนึ่งวัน
เรายังคงมองฟ้า สัมผัสสายลมผ่าน
และยังคงรักอากาศยามเช้าอยู่เช่นเดิม
วิเศษที่สุด ที่เราเป็นคนตื่นเช้าได้ดี
และเกือบทุกเช้าที่เราเริ่มต้นใหม่ได้ดี อารมณ์ดีได้อย่างพอใจในตัวเอง
สารคดี สารคดี สารคดี จดเธอไว้ในใจ
๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖, ๑๘.๑๗ น.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment