day 192 | kunjair

วันนี้ไปทำงานเช้าที่สุดตั้งแต่เริ่มปีใหม่มา
ออกมาหน้าปากซอยบ้านตั้งใจว่าจะขึ้นแท็กซี่
แต่ดูจากหางแถวไฟแดงแล้วคงไม่เข้าท่าเท่าไหร่
ก็เดินต๊อกๆ ไปขึ้นรถไฟฟ้าเหมือนทุกวัน


ลงรถไฟฟ้า เดินผ่านตลาดบางจาก
เหลือบเห็นข้าวเหนียวหมูทอดยังเหลืออยู่เลยซื้อมาสองชุด
เนื่องจากค้นเงินในตัวแล้วมีแต่แบงค์ร้อย
ถ้าซื้อถุงเดียวเดี๋ยวจะโดนฆ่าเอาทางวาจาและสายตา
ให้แบงค์ร้อยทอนแบงค์ยี่สิบมาสี่ใบน่าจะดีกว่า


ลูกค้าน้อยมากอาทิตย์นี้
ทำให้มีเวลานั่งหาข้อมูลโรงเรียน
บ้านเช่าในเมลเบิร์น การเดินทางต่างๆ
รวมถึงข้อมูลเกี่ยวกับลาวเหนือเล็กน้อย


เมื่อเย็นไปตัดผมและทำสีผมใหม่มา
ได้สีถูกใจกว่าที่คิดไว้มากจนน่าแปลกใจ
ส่วนทรงผมถ้าใครเห็นคงบอกว่าฮาได้อีก
ม้าเต่อ ซอยสั้นยาวกว่าติ่งหูหน่อยเดียว
เราเรียกผมทรงนี้ว่า the mushroom


พี่ตาวถามว่าได้แรงบันดาลใจมาจากอะไร
ก็ไม่ได้คิดอะไร อยากตัดก็ตัด ออกมาเข้ากับหน้ารึเปล่าก็ค่อยว่ากัน
เรามักเป็นแบบนี้ คิดอยากทำอะไรก็ทำเลย
ในวงเล็บที่ไม่ได้เดือนร้อนคนรอบข้าง


ถ้าใครเห็นคงต้องบอกว่า"แนว"แน่ๆ
เวลาเราทำอะไรเกือบทุกครั้งก็มักมีคนพูดคำนี้ขึ้นมา
ส่วนตัวเราไม่ค่อยชอบคำนี้เท่าไหร่
แนวแล้วยังไง แนวแล้วมันดีหรือไม่ดียังไง
บางทีมันก็สับสนเกินกว่าจะมานั่งคิดหาความนัย




kunjair