day 194 | patawee

ขี้เกียจคือปลาร้าย
จะทำลายให้เรือจม
เอาใจเป็นปืนคม
ยิงระดมให้จมไป
จึงจะได้สินค้ามา
เป็นวิชาอันพิสมัย
จงหมั่นมั่นหมายใจ
อย่าได้คร้านการวิชา

บทอาขยานที่ท่องได้ตั้งแต่ ป.สี่
วันนี้ต้องเอามาเตือนตัวเองอีกครั้ง
ความขี้เกียจทำให้เราสบายได้ชั่วครั้งชั่วคราว
ทำให้เราได้นอนเล่น ได้กินอะไรอร่อยๆแล้วมานอนอีด ได้เที่ยวเล่นสนุกสนาน
แต่ความสุขที่ยั่งยืนกว่านั้น และความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น 
เราคงจะไม่มีวันได้รับ

วันนี้ยังคงบอกตัวเองว่า จงเชื่อมั่นในพลังของหนุ่มสาว ของคนรุ่นใหม่
ว่าจะเปลี่ยนแปลงโลกได้ ว่าจะทำสิ่งยิ่งใหญ่ได้
เพราะฉะนั้นอย่าท้อ อย่าทอดถอนใจ
คนที่โตกว่าเก่งกว่าอาจไม่ได้เป็นคนที่เหมาะสมที่สุดเสมอไป

วันนี้เดินทางเข้าไปในโลกของวลาดีมีร์ พรอพพ์ (Vladimir Propp)
ทฤษฎีโครงสร้างนิยมเป็นอะไรที่ไม่ได้มีแต่ตัวหนังสือเสียทีเดียว
แต่มันมีกลิ่นอายของคณิตศาสตร์ ตรรกศาสตร์ การใช้เหตุผลรวมอยู่ในนั้น
แน่ละ เรื่องโครงสร้างและไวยากรณ์ไม่ใช่อะไรที่อักษรขนาดหนัก
มันได้คิด ได้คำนวน ได้วิเคราะห์สังเคราะห์ตัวบทออกมาเป็นสูตรที่มีคำตอบที่แน่ชัด 
ซึ่งเราว่าสนุกดี เป็นช่วงที่อ่านได้ไม่น่าเบื่อ
หรือจริงๆชีวิตเราอยู่กับความยืดยาวของภาษามานานเกินไป
บางทีเราก็ลืมว่ามันมีศาสตร์อีกทางหนึ่งที่สื่อสารกันเข้าใจได้ด้วยตัวอักษรเพียงไม่กี่ตัว
ก็แค่ A ถึง Z และ 0 ถึง 9 ที่รวมกันอยู่สับสนยุ่งเหยิง หลอกลวงให้เราฉงนสงสัย
แต่สุดท้ายคำตอบที่ได้มันไม่มีอะไรมากไปกว่า X หรือ Y
เป็นคำตอบที่เปิดเผยโปร่งใส ตรงไปตรงมา อธิบายด้วยเหตุผลได้
บางทีเราก็ต้องการสิ่งนี้ เราต้องการความตรงไปตรงมาแบบนี้
อะไรที่คลุมเครือ ยาวยืด ตอบได้หลายทางนี่เอาเข้าจริงก็น่าเบื่อหน่ายไม่น้อย