เมื่อเย็นไปตัดผมที่ร้านประจำก่อนกลับบ้าน
ก็ผมบ๊อบซอยสั้นมีผมม้าปาดด้านหน้าทรงเดิมของเรานั่นแหละ
เราชอบผมสั้นเพราะเวลาส่องกระจกมันดูเข้ากับบุคลิกตัวเอง
เวลาทำงานก้มๆ เงยๆ หามุมสวยๆ ถ่ายรูปก็คล่องตัว
เราคงเกิดมาเพื่อไว้ผมทรงนี้ล่ะมั้ง
จริงๆ แล้วไว้ผมสั้นแถมยังตรงอีกนี่ดูแลยากนะ
เวลาเราไว้ผมสั้นแบบนี้เราเข้าร้านตัดผมบ่อยมาก
แม้มันง่ายตรงที่ตื่นมาก็สะบัดๆ แล้วออกจากบ้านได้เลย
แต่ข้อเสียคือต้องคอยเล็มไม่ให้ยาวปะบ่าเพราะจะทำให้ดูแก่
บางทีความขี้เกียจครอบงำเราก็จับกรรไกรตัดเองซะเลย
ไม่แปลกหากมันจะสั้นข้างยาวข้างไม่เท่ากัน
หลายคนชอบบอกว่าเราเ็ป็นเด็กแนว แต่เราโคตรเกลียดคำนี้เลย
เหมือนบอกว่าติสท์แตกอะไรประมาณนั้น
ไม่รู้สิ, เรามองว่าคนเราทุกคนก็คงมีแนวทางเป็นของตัวเอง
มีช่วงเวลาเพลินอารมณ์เป็นของตัวเอง
และรวมถึงช่วงเวลาขี้เกียจตัวเป็นขนเป็นของตัวเอง
มีมาก มีน้อย แสดงออกมาก แสดงออกน้อย มันก็ต่างกันตรงนี้
แปลกแต่ดี
แปลกแต่สร้างสรรค์
แปลกแล้วไงว้า?
kunjair
No comments:
Post a Comment