day 140 | kunjair

สำหรับเรา,
ไม่ว่าจะปีเก่า ปีใหม่ วันนี้หรือวันไหนมันก็ไม่ได้ต่างอะไรกันเลย
เราไม่ได้เป็นคนที่นั่งรอวันเวลาแล้วค่อยทำในสิ่งที่คิด
หากคิดแล้วว่าดี หากคิดแล้วว่าใช่ เราก็เริ่มลงมือทำโดยทันที
เพราะเราไม่ใช่คนขยัน ไม่ใช่คนที่มีระเบียบวินัย ไม่ใช่คนที่แน่วแน่มั่นคง
และเราเชื่อว่าใจเราเปลี่ยนไปทุกวัน ความต้องการเราก็เปลี่ยนไปทุกวัน
และโอกาสก็หลุดลอยล่องไปจากเราได้ทุกวันเช่นกัน


Learn to enjoy the time in between
คือสิ่งที่ได้เรียนรู้และทำได้ในปีนี้ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจอย่างยิ่ง
เราสนุกกับความเหงา สนุกกับความไม่เข้าพวก สนุกกับความผิดหวัง
เราสามารถสนุกกับชีวิตได้ตลอดเวลาถึงแม้ความสุขไม่ได้อยู่ข้างใจ


ความรู้สึก"ไม่เข้าพวก"คือปัญหาที่กระทบใจมากที่สุดในปีนี้
เราแตกต่างจากทุกสังคมที่เข้าไปคลุกคลี ทั้งข้างนอกนั่นและข้างในนี้
เราไม่เข้าใจเขาและเขาก็ไม่เข้าใจเรา มันเลยยิ่งตอกย้ำความรู้สึกที่ว่า
เราเกิดมาเพื่อมีชีวิตอยู่อย่างโดดเดียวในโลกใบนี้
แต่พี่ตาวบอกว่าที่เรารู้สึกอย่างนี้เพราะเราอยู่ผิดสังคมก็แค่นั้นเอง
เป็นคำพูดเตือนสติก่อนถลำลึกสุดหัวใจได้ทันท่วงที


การเดินทางยังคงเป็นจุดศูนย์รวมจิตใจในการดำรงชีวิต
ยังคงเป็นแรงบันดาลใจในการสรรค์สร้างเติมแต้มสีสัน
เมื่อรู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยด้อยค่าเราก็ออกเดินทาง
เมื่อรู้สึกว่าตัวเองสูงล้ำเด่นสง่าเราก็ออกเดินทาง
เพื่อเพิ่มและลดอัตตาในตัวตนให้มีระดับที่พอประมาณ
...



ปีใหม่ทุกปีไม่เคยออกไปไหน อยู่บ้านนอนดูทีวี ฟังเพลงพรปีใหม่
ถ้าพี่ตาวอยู่ที่นี่ก็จะยกหูโทรศัพท์นับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่ไปด้วยกัน
และทุกปีตั้งแต่รู้จักกันมาโก้จะโทรมาส่งความสุขหลังผ่านเที่ยงคืนไปไม่กี่นาที
เพื่อนสมัยมัธยมมักเลือกส่งข้อความมาซึ่งก็มีจำนวนลดน้อยลงทุกปี
แต่ก็เป็นเรื่องที่รับได้เพราะแม้เพียงน้อยปริมาณแต่มากด้วยคุณภาพก็เพียงพอ


Learn to enjoy the time in between.




kunjair