day 130 | rungkarn

ต้อนรับเช้าวันศุกร์ด้วยเสียงฝน
ดูเหมือนว่าจะตกตั้งแต่ตีสามตีสี่โน่นแล้ว
เดินไปดูอีกบ้าน ปรากฏได้สบตากับน้องคุณคนแรก
ไม่ไปรร. เพราะตาบวม(อีกแล้ว)
แม่บอกว่าเป็นมรดกตกทอดจากพ่อเขาเอง
ตอนเด็กพี่ก็เป็นแบบนี้ เดี๋ยวขี้ตาเปียกเดี๋ยวตาบวม
นี่ก็มีขี้ตาเปียกมาตั้งแต่สัปดาห์ก่อน
เลยคาดเดาได้ไม่ยากว่าจะมีอาการแบบเดิมเหมือนหนก่อน
แล้วอาการมันก็เป็นเมื่อวาน

นี่ก็นั่งเล่นอยู่ในห้อง ก๊อกแก๊ก
เอากระป๋องเซรามิกลายสวยของอามันมาทำกลองซะงั้น
ปล่อยเขาเล่นไป ตามประสาเด็กความคิดสร้างสรรค์
อ้อ ประหนึ่งว่าห้องอาแอ๊ะรก น้องคุณชอบด้วย ฮ่าๆ
มีอะไรให้หยิบเล่นเยอะดี เด็กหนอเด็ก --*

บันทึกไว้ก่อน วันนี้ใช้ชีวิตกันอยู่ในบ้านนี่แหละ
ฝนคงไม่เห็นใจคนที่อยากออกเดินเล่นนอกบ้านแน่ๆ
ดูท่าแล้วคุณเธอจะตกลงมาไม่ขาดสายเลยจริงๆ

อ้อ เมื่อวานช่วยแม่ปลูกอ้อย
สวนยางข้างบ้านมีโซนที่โค่นโล่งเพราะมีเสาของทรูมาลง
เสาของทรูเนี่ย จะมีช่องว่างด้านล่างเยอะมาก
มีกฎว่าถ้าจะปลูกอะไรก็ปลูกพืชพวกอ้อย สัปปะรดได้
แม่เลยจัดไปทั้งสองอย่าง แถมผักหวาน ชะอมไปด้วย
อ้อมะเขือด้วยนี่นา นี่ไม่สองแล้วนะ ฮ่าๆ
เห็นยายมาปลูกแซมดาวเรืองด้วย หลายอย่างเสียจริง




สวัสดีวันศุกร์ ได้นอนซุกอยู่ด้วยกัน ฮ่าๆ, ๐๘.๐๙ น.