การที่เราเฝ้าย้ำกับตัวเองในวันที่หวั่นไหวว่า
แม้แต่อยู่บ้าน ก็ต้องปรับตัวปรับใจอยู่ทุกวัน
เป็นเพราะคนแบบเรามันอ่อนไหว ใส่ใจ
ยิ่งกับคนใกล้ตัวที่ควรใส่ใจแล้ว..คงทบทวีคูณ
หากเทียบกับใครสักคนที่เราห่วงใย
สิ่งที่ควรระวังมากสิ่งหนึ่ง เรารู้ดีแล้วว่าคืออะไร
คำพูดจากคนที่มักเอาบรรทัดฐานมาชี้วัดกะเกณฑ์ชีวิตใครต่อใคร
ชี้วัดว่าถ้าเจอปัญหาแบบนี้ ควรจะแก้อย่างนี้สิ
ไม่ใจกว้างพอที่จะมองเห็นจิตใจของคนอื่นเลย
ไม่ใจกว้างพอที่จะรับรู้ชีวิตที่แตกต่างไปจากตัวเองเช่นกัน
ไม่แปลกถ้าเราจะรู้สึกว่าเขาใจแคบ..เอาเข้าจริง
รู้ไหม คนนอกไม่รู้อะไรดีไปกว่าคนข้างในหรอก
ถ้าเขาจะพ่นพิษด้วยคำพูด อย่าใส่ใจ..อย่าใส่ใจเลย
ปล่อยเขาไป
อย่างหนึ่งที่เราเชื่อมาเสมอ
คำพูดเป็นสิ่งที่ส่อนิสัยและสันดานในตัวคนนั้นเอง
อย่าใส่ใจ อย่าอ่อนไหวไปกับคำคน
หรือบางที..ทุกคนล้วนเป็นแบบนี้ด้วยกันทั้งนั้น, ๐๘.๒๓ น.
No comments:
Post a Comment