เจ้ามิกจอมดื้อ
แปดเดือน เดินยังไม่เป็น แต่คานไปเกาะและปีนป่ายทั่วทุกมุมบ้าน ล่าสุดปีนหน้าต่าง ดึงม่านตกลงมาทั้งแผง
"แกจะดื้อไปไหนเจ้ามิก"
บางทีฉันก็เหนื่อย ปล่อยเจ้าตัวยุ่งบนเตียง ปล่อยให้เล่นอยู่ในบริเวณสี่เหลี่ยมนั่นคนเดียว ส่วนฉันนอนพัก พอเจ้ามิกเห็นฉันนอนก็จะคานขึ้นมาทับ บางทีก็มานั่งจ้องหน้า พอฉันลืมตาขึ้นเจ้ามิกก็หัวเราะชอบใจ ตื่นเต้น
"ราวกับหน้าน้ามุ่ยตลกมาก"
ตอนนี้น้องหนูมีฟันล่างขึ้นสองซี่ หยิบจับอะไรได้ก็กัดแหลก
ล่าสุดฉันอุ้มพาดบ่า เจ้าหนูกัดฝังเขี้ยวใส่บ่าน้าเลย
"ไอ้มิก น้ามุ่ยเจ็บนะเว้ยเฮ้ย"
บ่อยครั้งต้องภาวนาขอให้ตัวยุ่งหมดฤทธิ์ กินนมแล้วหลับไปเลย แต่โทษทีเหอะ ชงนมให้แปดออน
หล่อนกินเรียบ แต่ไม่หลับ
"คุณหลานหลอกกินนมจนท้องป่อง แล้วก็ไปซนต่อ"
แต่เวลาเขาจะหลับ ไม่ต้องกินนม ไม่ต้องกล่อมเลย คุณเธอคานมานอนซบตักเราแล้วกรนคร็อกฟี่อย่างง่ายดาย
"น้ามุ่ยชอบช่วงเวลานี้เป็นที่ซู๊ดดดดดดดดดดดด"
เจ้ามิกแปดเดือนแล้ว...เร็วเนอะ
-----
8 ธันวาคม 2555
มาตาของลูกมิก
No comments:
Post a Comment