Monday

day 119 | rungkarn












ฝนตกแล้ว หลังจากปล่อยให้พระอาทิตย์ทำงานเต็มที่ซะเกือบสัปดาห์
เมื่อวานแอมพูดเปรย เป็นแบบนี้ทุกที ฝนจะตกตอนไปโรงเรียน
สัปดาห์ก่อนฝนไม่ตกเลย เป็นสัปดาห์ที่โรงเรียนปิด ครูอาจารย์เขาพาไปดูงานกัน

เด็กๆ จากสุราษฎร์มาถึงตอนกลางคืนวันเสาร์
แต่ก็ไม่ได้ออกไปทักทายต้อนรับ ได้เจอหน้ากันตอนเช้าวันอาทิตย์
ช่วงกลางวันไปตลาด ซื้อกล้วยหอมมาทำเค้กกล้วยหอมให้เด็กๆ
มะปรางยังคงชอบขนมที่พี่แอ๊ะทำกว่าใครอื่น 
พูดอย่างเคยว่าเค้กกล้วยหอมที่พี่แอ๊ะทำอร่อยที่สุด อันนี้ก็เว่อร์ไปแต่อาจจะจริง ฮ่าๆ
ขยันกินขนมในแบบที่เราเองยังแปลกใจ..ที่ทีแรกนึกว่าจะกินเพื่อเอาใจ
แต่รับรู้แล้วได้แล้วเด็กคนนี้รักและชื่นชมพี่แอ๊ะมากจริงๆ
คงเพราะความผูกพันตั้งแต่เด็กตั้งแต่เล็กด้วยล่ะนะ

ส่วนมะเฟิร์ส ไม่กินขนมแล้วก็ยังปากเสียเหมือนเดิม
เอาเป็นว่าพี่น้องรู้กัน ไม่ซีเรียส
จะมีสิ่งเดียวที่อร่อยสำหรับเฟิร์ส ก็คือโกโก้เย็น
ถึงแม้น้องชายตัวดีจะขยันเหน็บแนมว่าก็สูตรมันมาจากเน็ตนั่นล่ะ
อยู่กับคนแบบนี้ ต้องนานทีถึงจะเจอ เป็นรสชาติที่สนุก ไม่เงียบหู และไม่เหงาปาก
แต่อยู่ด้วยกันทุกวันไม่ได้ ความดันขึ้นทุกที กวนตีนได้ตลอดเวลา

และเด็กแสบประจำบ้าน
ซนคูณสิบเมื่อรวมตัวกันหลายคน โชว์เพาเวอร์ว่างั้น 

บ่ายวันนี้ บ้านกลับมาอยู่ในบรรยากาศธรรมดาสามัญเหมือนเดิม
นึกเสียดายที่ไม่ได้กอดมะปรางก่อนที่จะจากกันชั่วคราวครั้งนี้
ทั้งที่ครั้งที่ผ่านมาทุกครั้งจะได้กอดหอมแก้มลูบหัวกันทุกที
มันก็เหมือนขาดอะไรไปสักอย่างนึงเลยนะ

มกราจะได้ไปสุราษฎร์ น้าขึ้นบ้านใหม่ด้วย
จะเตรียมตัวไปดูหนังในเครือเอสเอฟให้ชุ่มปอด
ตั้งใจแล้วว่าจะตัดใจจากโคลีเซี่ยมอย่างถาวร
ส่วนเซ็นทรัลเฟสติวัลที่จะเปิดใหม่ของหาดใหญ่
จะมีโรงหนังในเครือเมเจอร์ เปิดปลายปีหน้าแผนเขาว่าไว้งั้น 

เริ่มชินที่จะไม่ได้ดูหนังติดกันหลายเดือนขนาดนี้
ถึงจะมีได้ดูบ้างน้อยมาก แต่ไม่มีบรรยากาศของหนังโรงให้สัมผัสอิ่มใจเลย




พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่, ๑๗.๓๔ น.




No comments:

Post a Comment