day 120 | tiwayo

พบแล้ว...สวรรค์ใกล้บ้าน
ขับรถผ่านทุกวัน ไม่เคยใส่ใจ เพิ่งจะมาสนใจก็ตอนแม่สั่งห้ามว่า
"ถึงวันเกิดปีที่ 25 แล้ว แม่สั่งห้ามไม่ให้ขับรถไปหนองประจักษ์เป็นอันขาด คนเบญจเพศมักซวย"
แม่ไม่อยากให้ลูกพิการ หรือตายก่อนวัยอันควร (ฮ่วย) หรืออีกนัยหนึ่ง "แกชอบไปหนองประจักษ์แล้วกลับบ้านค่ำ แวะแรดตลอด 5555"

สรุป ถูกสั่งงดไม่ให้ไปวิ่งออกกำลังกายที่หนองประจักษ์

สวนสาธารณะก็ไกลบ้านเหลือเกิน
เราจึงต้องมองหาฟิตเนสใกล้บ้าน

และแล้วก็เจอ
มันอยู่หน้าปากซอยเข้าบ้านนี่เอง
มีสระว่ายน้ำด้วย เกิดอยากไปหัดว่ายน้ำให้เป็น จะได้เล่นฟิตเนสสลับกับว่ายน้ำวันเว้นวัน

ฉันค่อนข้างบ้าออกกำลังกายมาก ณ จุดนี้
บ้าจริงๆ

ไม่ออกไม่ได้...ลงแดง

ออกกำลังกายเป็นโปรแกรมอันสำคัญในตารางชีวิตประจำวันเลย
ไม่ได้ออกเพื่อลดหุ่นหรืออะไร ปกติก็กุ้งแห้งอยู่แล้ว  กินให้ตายก็ไม่อ้วน
เพียงแค่อยากออกกำลังกาย ดูแลตัวเองบ้าง
แล้วมันก็ช่วยฝึกความอดทน ฝึกวินัย หลายๆ อย่างไปในตัว


วันนี้ไปเซอร์เวย์ เข้าฟิตเนสที่สโมสรหมู่บ้านจัดสรรหน้าปากซอยดู
เลิศซะไม่มี 5555 ไม่มีคนเลย ฉันคนเดียวโดดๆ เล่นแม่งทุกเครื่อง 55555


เป็นส่วนตัวมาก คนจะมากันเยอะช่วงใกล้ค่ำ เราไปตอนบ่ายสาม บ่ายสี่ ก็เลยได้ความเป็นส่วนตัวสูง
เห็นสระว่ายน้ำกว้างๆ อยากโดดมาก แต่ว่ายน้ำไม่เป็น คงต้องหาครูมาสอนให้เป็นก่อน

ความรู้สึกเหมือนเล่นฟิตเนสที่บ้านตัวเอง เพราะมันเป็นส่วนตัวมาก
บ้านหลังใหญ่ เค้าทำห้องฟิตเนสโดยเฉพาะและมีัสระว่ายน้ำหน้าบ้าน สะดวกสบายดี ชอบๆ
จะใช้ที่นี่เป็นที่ซ่อนลับแห่งใหม่ ไปหมกมุ่นอยู่นี่ช่วงบ่ายๆ นอนอ่านหนังสือริมสระว่ายน้ำ พอง่วงก็ไปออกกำลังกายปลุกตัวเอง

งืมๆ
---
โอเค

ฉันไม่ตายแน่ๆ
ถึงแม่จะไม่ให้ไปหนองประจักษ์ก็ตาม

11 ธันวาคม 2555

เมื่อก่อนวัดอัตราการเต้นของหัวใจ ไอ้มุ่ยได้ 85 ต่อนาที

อยู่ในระดับโคตรแย่  5555555 

ต้องปรับปรุงอย่างด่วน...ออกกำลังกายสุดฤทธิ์