day 129 | kunjair

หากมีบางวันล้มลงเจ็บ อาจมีบางวันเสียใจ
หากมีบางวันน้ำตาจะไหลก็ปล่อยมันไปสักวัน
บางครั้งแค่วินาทีมันค้างเป็นปีอยู่อย่างนั้น
เรื่องราวของรักที่เปลี่ยนผันไม่ลบเลือนกันใช่ไหม

แต่มันก็เป็นเหมือนวันเก่าที่มีเรื่องราวร้อยพัน
เราก็คงเป็นเหมือนคนๆ นั้นที่ผ่านมากันมากมาย
หากทำให้ทุกนาทีทำให้มีความหมาย
เรื่องราวของรักที่เหือดหายคงไม่เตียวดายเกินทน

ธีร์ ไชยเดช เป็นนักดนตรีอันดับต้นๆ ในใจเรา

เสียงของพี่โอ๋มีเสน่ห์ล้ำเกินกว่าใครๆ

มันเหงา มันเศร้า แต่มันก็ละมุนอุ่นหัวใจ

แค่ intro ขึ้นด้วยการเกลาคอร์ดกีต้าร์เบาๆ 

เชื่อไหมว่าใจเราก็วูบไหวแกว่งไกวหมดท่าแล้ว

พี่โอ๋ร้องไปได้ไม่ถึงครึ่งเพลงน้ำตาเราก็ปริมขอบดวงตา

คงเป็นเพราะเราฟังเพลงนี้โดยที่ใจไม่ได้คิดว่าคำว่า"รัก"คือ"คนที่รัก"

แต่เราฟังเพลงนี้โดยที่ใจใช้คำว่า"รัก"แทน"สิ่งที่รัก"

พักหลังๆ มานี่มันเป็นไปเองโดยอัตโนมัติ และรู้สึกว่ามันอ่อนไหวเหลือเกิน

อย่าคิดมากไปเศร้าใจอะไรขนาดนั้น
อย่าคิดมากไปฝันคงไม่นานจนป่านนั้น
แค่เพียงว่ารักจริงๆ จากหัวใจ
หากใครไม่ตอบไม่รับไม่อ่อนไหว
ไม่คิดอะไรไม่หวังอะไรกลับมา

สิ่งที่รัก, 

การถ่ายภาพ การเขียนหนังสือ การถ่ายสารคดีท่องเที่ยว

การเปิดร้านกาแฟ การเป็นนักข่าวภาคสนาม 

การทำงานเพื่อผืนป่าและท้องทะเล และรวมถึงการเปิดสถานรับเลี้ยงสุนัข

ทุกอย่างคือสิ่งที่รัก และเพราะรักเราจึงทำทุกอย่างด้วยหัวใจ
แม้จะมีใครเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยมากน้อยเพียงใด
เรา ณ วันนี้ยังคงยึดมั่นในตัวเองและก้าวเดินต่อไป
อาจยังไม่ใช่ก้าวที่มั่นคงนัก แต่เชื่อว่าสักวันเราต้องได้ดี
ในวิธีทางที่เราตัดสินใจเลือกก้าวเดินและหย่อนกายลง

มองเพียงว่ารักจริงๆ ที่ให้ไป
เพียงพอที่ทำให้เขานั้นสดใส 

ให้ด้วยใจไม่หวังอะไรตอบแทน

kunjair