Wednesday

day 127 | kunjair




แม้เธอและเขาจะจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ
แต่รอยยิ้มเหล่านั้นยังคงตรึงอยู่ในใจผู้ที่เคยอยู่ข้างกาย
จงหลับให้สบาย
...



เดินผ่านวินรถเมล์แดงหน้าปากซอยอุดมสุข
แล้วบทสนทนานี้ก็ดังขึ้นกระทบเข้าหู


ชาย: จะปีใหม่แล้วยังไม่หนาวเลย สงสัยจะหนาวสงกรานต์
หญิง: เออ สงสัยจะเลื่อนจริงๆ แหละ


ทำไมถึงทำกับคนเดินถนนคนหนึ่งอย่างเราแบบนี้
รู้บ้างไหมว่าเราทรมานแค่ไหนกับการกลั้นขำตลอดทาง
ทนไม่ไหวต้องแบ่งปันความขำให้กับพี่ตาวและโก้ผ่าน whatsapp
เป็นเช้าวันอังคารที่เปรมอุราเหลือเกิน




kunjair

No comments:

Post a Comment