day 120 | kunjair

ไม่ยอมแพ้ไม่เคยเศร้าซึมไม่เคยอ่อนไหว

แต่ไม่พร้อมเจอใครเพราะรู้ใจยังอ่อนแอ

ไม่อาจย้อนเวลากลับคืน
ไม่อาจฝืนความจริงบางอย่าง
ทุกครั้งจะบอกเตือนให้ใจรู้อยู่
โลกต้องหมุนต้องเดินต่อไป
เมื่อลมหายใจยังมีอยู่
ท้อแท้หดหู่มันยิ่งทำให้เสียเวลา

เราชอบเพลงนี้มาก นานๆ เอากลับมาฟังที

แต่เวลาฟังแล้วมันหยุดไม่ได้ อย่างเช่นวันนี้ก็ฟังเกินรอบที่ 15 ไปแล้ว

และเราก็ชอบผู้ชายคนนี้ไม่น้อยไปกว่าเพลงของเขาเลยเหมือนกัน

"เบิร์ท กิติกร"เป็นผู้ชายที่มีความอบอุ่นตลบอบอวลอยู่รอบกาย

คล้ายๆ เวลาได้สบตากับพี่"ก้อง สหรัฐ"อะไรประมาณนั้น

เรามักแพ้ผู้ชายที่สบตาแล้วให้ความรู้สึกอบอุ่นอยู่ร่ำไป

ผ่านความเหงามาจนเนิ่นนาน
ผ่านความช้ำจนจำขึ้นใจ
ทิ้งไว้อดีตมีแค่ความขมขื่น

ไม่เรียกร้องอะไรจากเธอ
จะไม่ขออะไรใครอีก
ถึงฉันหลบหลีกมันก็เพียงแค่ขอทำใจ

เห็นตอนสุดท้ายก่อนเพลงจบไหม? อื้มมม...

ก็ใจมันหาย ละลาย ละลาย ละลาย ละลาย ละไหลไปกับเธอ

เ่้ฮ้อ! ยิ้มอย่างนี้คนอ่อนไหวอุ่ะวุ่นวาย 

; )

kunjair