Day ตองหนึ่ง เลขสวย
หากตองสองคงสวยกว่านี้
ตองสาม ,ตองสี่เห็นแล้วคงชื่นใจ
----
เพิ่งกลับมาจากร้านอาป๋า
กินกุ้ง หอย ปลาหมึกย่างและหมูกะทะจนท้องจะแตก
ปาร์ตี้ตั้งแต่ต้นเดือนเลยบ้านเรา
ฉันชอบเดือนธันวาจริงๆ เป็นเดือนที่เราจะหาเรื่องออกไปปาร์ตี้กันแทบทุกวัน
ช่วงนี้รู้สึกสนิทกับสองพี่น้องตั้ว เต้ย หลานชายมาก
เด็กหนุ่มสองคนนี้เป็นเด็กดี มีน้ำใจ
เราอายุไล่เลี่ยกัน
โตมาด้วยกัน
เจ้าสองตัวนี้เรียกฉันว่าเจ๊
เราพูดคุยกันเหมือนเด็กผู้ชาย
แม้จะพูดคุย ‘กวนตีน’ กันสักหน่อย แต่ตั้ว เต้ยก็รู้จักเส้นแบ่งระหว่างเล่นกับการเคารพอาวุโส
รู้สึกดีว่าอย่างน้อยก็มีญาติที่พอจะพูดภาษาเดียวกันได้
อาจเป็นเพราะเราอายุยังน้อย
เด็กๆ มีน้ำใสใจจริง ไม่มีเรื่องผลประโยชน์
เราจึงยังไม่เห็นแง่มุมที่น่ารังเกียจเหมือนกับญาติรุ่นใหญ่บางคนที่หวังแต่จะเอา...จะเอาจากเรา
เอาล่ะ...
ฉันจะพยายามรักษาความสัมพันธ์อันดีกับญาติรุ่นเด็กเหล่านี้เอาไว้
หวังว่าในวันที่เราโตขึ้นกว่านี้
เราจะเกรงใจความสัมพันธ์อันดีที่มีร่วมกันมาตั้งแต่เด็ก
-ช่วยเหลือ เกื้อกูล
จริงใจ ไม่หวังผล-
----
นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
ฉันจะเริ่มออกไปแรดนอกบ้าน 555555
พรุ่งนี้ออกไปหาแรงบันดาลใจในเมือง ชิว อ่านหนังสือ เขียนงาน
นัดตั้วตอนบ่ายสาม ตั้วจะพาไปเลือกซื้อรองเท้าวิ่ง จากนั้นจะไปวิ่งที่หนองประจักษ์ด้วยกัน
ดูเหมือนอะไรหลายๆ อย่างในชีวิตเริ่มจะลงตัวแล้ว
เปิดใจ
เปิดตัว แกรนโอเพนนิ่ง
-----
2 ธันวาคม 2555
พี่ม่าของหลานๆ
(ม่าเป็นชื่อเล่นอีกชื่อของมุ่ย
พูดออกสำเนียงอีสาน)
ิยินดีด้วยจ้า ที่ชีวิตเริ่มลงตัว
ReplyDeleteชีวิตมันลงตัวกลมกล่อมได้จริงๆ นั่นล่ะ
ถ้าไม่โฟกัสในวันที่มีแต่อารมณ์พาขึ้นลงย่ำแย่น่ะ ฮ่าๆ
ขอให้ที่หวังในอีกห้าปีสิบปียี่สิบปีเป็นไปอย่างใจนะ
พี่ว่าต้องมีญาติสักกลุ่มแหละ ที่จะพึ่งพิงกันไปได้ตลอดรอดฝั่ง
แต่ก็เอาเถอะ ชีวิตคนเราไม่ว่าจะญาติหรือเพื่อน
มันก็ต้องดูกันไปนานๆ อยู่ดี
เรื่องบางเรื่องเขาไม่ได้มีเจตนาไม่ดี
แต่มันก็ย่ำแย่สำหรับเรา ก็นานาจิตตังกันไป
ธันวาดูมีสีสันแล้วก็เบาใจเนอะสำหรับมุ่ย :)
-พี่แอ๊ะค่า-