day 107 | tiwayo

แม่ผีเรือนออกจากบ้านสักที....

เอาโน๊ตบุ๊คไปลงวินโดว์ใหม่

แวะห้องสมุดแป๊บๆ

จากนั้นก็ไปหนองประจักษ์ ตั้งใจจะไปเดินถ่ายรูปเล่นและแวะจิบกาแฟร้านโปรดที่ข้างหนองประจักษ์ แต่รู้สึกว่าแดดบ่ายร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟก็เลยลากสังขารไปกินลม ดมแอร์ที่เซ็ลทรัล แวะเข้าไอสตูดิโอ เล่นไอแพดอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง เล่นแบบเอาจริงเอาจังมาก 5555

            ทะเลาะกับตัวเองว่าตกลงเราชื่นชอบไอแพด 2 หรือมินิกันแน่ กะจะซื้อมาพกติดกระเป๋าไว้ดูหนัง ฟังเพลง เล่นเน็ตและพิมพ์งานเวลาออกนอกบ้าน

ลองพิมพ์ภาษาไทย โดยวางมือเหมือนอย่างพิมพ์คียบอร์ด รู้สึกไอแพด 2 สะดวกมือ ส่วนเจ้าตัวมินิมันเล็กไม่สมกับนิ้วยาวๆ ของเรา

            แต่...

            ชอบมินิอ่ะ เบาดี 

            แต่

            มินิยังไม่มีตัว Wi-Fi + Cellular  

แต่...

ไอแพด 2 พิมพ์สะดวกมือกว่านะ

ฮ่วย...ทะเลาะกับตัวเอง

            (ผู้หญิงคนนี้เรื่องมากเป็นที่สุด)

หาบทสรุปไม่ได้

ลากตัวเองออกจากร้านเพื่อสงบจิตสงบใจ ตั้งสติ 5555

อย่าพึ่งดื้อดึงจะเอาๆๆๆๆ  ในทันทีนักเลย นิสัยนี้ต้องแก้ให้ได้เชียว (ทำตาเขียวใส่ตัวเอง) เราโตแล้ว เราต้องไม่เอาแต่ใจตัวเอง ไม่ตามใจตัวเองเรื่องวัตถุ  งึมงำๆ กับตัวเอง

บอกตัวเองว่า ให้เวลาตัวเองตัดสินใจหนึ่งวัน

---

ออกจากไอสตูดิโอแล้วแว๊บไปดูโปรแกรมหนัง ตอนแรกว่าจะดูโปรแกรมเฉยๆ แต่ปรากฏว่าเวลานั้นมีหนังสองเรื่องกำลังจะฉายพอดี เราเองก็ว่างอยู่สองชั่วโมงครึ่งก่อนถึงเวลาไปรับหลาน ก็เลยตัดสินใจในเวลาครึ่งนาทีเลือกระหว่างพี่บี้กับโรเบิร์ต สุดท้ายตัดสินใจเลือกพี่บี้ เพราะเราเป็นคนไทยต้องเลือกของไทย คิกคิก

เมื่อเลือกได้แล้วก็ซื้อตั๋วแล้ววิ่งเข้าโรงหนังทันทีเลย...ใจง่ายเนอะ

รักจับใจ ,พี่บี้น่ารักจับใจจริงๆ เห็นหน้าพี่บี้ชัดๆ ยิ่งหลงใหล มีฉากจูบกับนางเอกบ่อยมาก จูบจริง จูบดูดดื่มเนิ่นนานด้วย โอ้ย ทำเอาหัวใจจะแตก 

ฉันแอบน้ำตาซึมตอนพี่บี้ร้องเพลง ‘คนเดิมของเธอ’ เศร้ามากอ่ะ

อยากกระโดดกอดพี่บี้มากตอนที่เค้าพูดใส่อารมณ์ ทั้งร้องไห้ไปด้วยว่า  “แค่ผมเปิดประตูเข้ามา คุณก็รู้แล้วว่าเป็นผม” (หมายถึงตอนนางเอกตาบอด) สีหน้า น้ำเสียง แสดงได้ถึงใจมาก ฉันไม่เคยได้ยินผู้ชายพูดด้วยน้ำเสียงแบบนี้มาก่อน เสียงเศร้า ปนสะอื้น มันกระแทกใจ (อินสุดๆ)

ชอบละครเวที+หนัง เรื่องนี้ ชอบๆๆๆๆ (ชอบบี้ก็เหมารวมชอบไปทุกสิ่งอย่าง 555)

วันนี้ก็กลับบ้านมานอนฝันถึงพี่บี้ตามระเบียบ

รัก – บี้ – จับ – ใจ

โอ้ย โอ้ย

---

วันนี้ออกจากบ้านทั้งที แต่ไม่ได้นัดเจอเพื่อนเลย 

เดินคนเดียว ดูหนังคนเดียว ชิมอารมณ์เปลี่ยวจนชิน

คราวหน้าจะโทรนัดเพื่อนบ้างก็แล้วกัน

----

ตอนเย็นๆ

ไปนั่งชิวที่เถียงนาน้อยกลางทุ่ง (มนรักลูกทุ่งมากกรู) พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว เรานั่งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ปรากฏว่าเห็นจุดแดงๆ เกิดขึ้นที่ขอบฟ้า เรานั่งจ้องๆๆ ดูว่ามันคืออะไร ชี้ให้แม่ดู แม่บอกว่า “พระจันทร์”

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าภายในเวลาไม่กี่วินาที จุดแดงๆ นั่นก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นๆ และลอยขึ้นมาจากขอบฟ้าเห็นเป็นรูปวงกลม

พระเจ้า...มันคือพระจันทร์จริงๆ ด้วย

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าตั้งแต่เกิดมาบนโลกนี้ พึ่งเคยเห็นพระจันทร์ขึ้นเป็นครั้งแรก

ไม่รู้จะพูดว่ายังไง

พระจันทร์...มันโผล่พ้นขอบฟ้า (ตอนนั้นก้อนเมฆเป็นสีดำๆ ครึ้มฝนนิดหน่อย) จากจุดแดงๆ เล็กๆ ที่ฉันดูไม่ออกว่ามันคืออะไร ผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที มันก็ปรากฏเป็นวงกลมชัดเจน สีแดง สวยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ที่ผ่านมาเอาแต่เห่อดูพระอาทิตย์ขึ้น พระอาทิตย์ตก ไม่เค้ย ไม่เคยรู้เลยว่าจะมีปรากฏการณ์พระจันทร์ขึ้นด้วย (ไม่รู้คนอื่นเค้าเรียกว่าไง แต่ฉันขอเรียกว่าพระจันทร์ขึ้น) มันสวยเหลือเกิน ประทับใจเกินจะบรรยาย

สวยๆๆๆ

โอ้ยยยยยยยยยยย สวยอ่ะ

วันลอยกระทง (ถึงแม้จะไม่ได้ไปลอยเพราะฝนตกตอนหัวค่ำ) ปีนี้ ประทับใจมากที่ได้เห็นพระจันทร์สวยสด ในบรรยากาศท้องทุ่งนาเงียบสงบ

ประทับไว้ในความทรงจำ

^_______^

‘โญ

28 พฤศจิกายน 2555

Moon away

ปล่อยชีวิตไปวันๆ ในเรื่องความรัก