day 100 | rungkarn

เมื่อวานออกไปหาดใหญ่พร้อมพี่ไปส่งน้องคุณตอนเช้า
วนเวียนอยู่ที่เดิม..กิมหยง
เข้าร้านอัดรูป เดินเล่นฆ่าเวลารอ
จากแปดโมงครึ่งถึงสิบโมง ไม่ได้นานเลย
เดินไปเดินมาแป๊ปนึงก็ถึงเวลาแล้ว
รีบเร่งย้อนกลับไปร้านเพื่อสกรีนซีดี
คุยกับพี่แล้วว่าถ้าซื้อเครื่องปริ้นท์แล้วงานเีราไม่ได้มีประจำ
เราก็ยังรู้สึกว่าไม่คุ้มอยู่ดี

ไปถึงร้านสรุปว่า ไม่มีคนที่รู้เรื่อง มีป้าที่เขานั่งแก้เสื้ออยู่
คุยกับป้าสักพัก เลยโทรหาเพื่อนที่ทำอีกสาขาหนึ่ง
อยากจะฝากไฟล์ไว้ให้พี่เจ้าของร้าน แล้วพรุ่งนี้เช้าจะมาเอาที่ร้านนี้
เพราะเครื่องอยู่ที่ร้านนี้

เกรงใจเพื่อนอยู่เหมือนกัน เพราะรับรู้สภาพความยุ่งในแต่ละวัน
แต่ขอให้มองเราในฐานะลูกค้า ไม่ใช่ฐานะเพื่อนแล้วมายุ่งวุ่นวาย
เจียดงานให้ ไม่ใช่แบบนั้น
ด้วยความรู้สึกเราและด้วยนิสัยที่เราเป็น
เราเลยไม่อยากเกี่ยวข้องกับเพื่อนในเรื่องงานเลย

คุยกับเพื่อนเสร็จ เอาของใส่เป้ไว้อย่างเดิม
หันไปบอกกับป้าคนเดิมเรื่องที่บอกเพื่อนไว้ แล้วก็บอกว่าพรุ่งนี้เช้าจะมาเอางานที่นี่
ยิ้มกับป้า ป้ายิ้มตอบ ป้าเข้าใจแล้วเราก็กลับบ้าน

ก็หวังว่า วันนี้งานจะเสร็จอย่างที่บีบเวลาไว้
ไปเอาแผ่นที่สกรีนที่ร้านก็ขอให้เขาวางแหม่ะให้ตรงหน้า
แล้วจ่ายเงินได้รวดเร็ว..ไม่อยากรอข้ามวันไปแบบนี้

...



คืนก่อนหูอื้อมาก แทบจะทนสภาพไม่ได้
ข่มตานอน ง่วงและเพลียมาก
แต่ในหูได้ยินหูอื้อ เสียงแหลมบาดหูตลอดเวลา
เมื่อวานเลยกลายเป็นขุดตัวเองขึ้นจากหลุมดำ
หลุมดำที่ทำให้นอนไม่หลับ

ดีขึ้น ไม่รู้จะคิดมาก คิดอะไรนักหนา
ไม่มีอะไร ไร้สาระ

...



เืมื่อวานเล่นเยอะ ไม่ค่อยขยันเท่าไหร่
แต่นั่งหน้าคอมนาน อากาศดี ฝนเป็นใจ
เข้านอนสามทุ่ม
หัวถึงหมอนไม่เท่าไหร่ก็หลับ..นี่แหละธรรมดาของเรา

งานส่วนตัวยังไม่ไ้ด้เริ่มเลย
ดูวันที่ก็ยี่สิบเอ็ดเข้าให้แล้ว
ต้องขยันให้มากกว่านี้




พยายามแล้วนะที่จะจัดระเบียบเรื่องจำเป็น
กับไม่จำเป็นต้องวางไว้ก่อน เสียดาย แต่ต้องปล่อยไปบ้าง, ๐๕.๕๔ น.