day 108 | tiwayo

วันนี้เหนื่อยมาก
เหนื่อย
เหนื่อยจริงๆ


ความอัดอั้นพุ่งออกมาเป็นน้ำตา
นั่งอยู่เฉยๆ ก็น้ำตาไหล
เดินก็น้ำตาไหล
วิ่งก็น้ำตาไหล
ทำยังไงก็ไม่หยุดไหล
เราต้องยอมให้มันไหลออกมาจนสาแก่ใจ

ร้องไห้ๆ


ไม่ใช่ไม่เคยเป็นแบบนี้
เป็นบ่อยซะด้วยซ้ำ

เราเต็มที่กับทุกอย่างเหลือเกิน
แต่กลับไม่ได้ผลลัภที่ดี
ยิ่งเราดีเท่าไหร่เขายิ่งได้ใจ
กดเราให้ต่ำ เหยียบได้เขาก็เหยียบ

เกลียดสิ่งที่เป็นอยู่ทุกวันนี้

ฉันจะไม่หนี
ต้องสู้กัน...จะเหลืออีกกี่ยกฉันก็จะไม่ยอม



เอาล่ะ

วันนี้ร้องไห้หนักมาก

หลังจากร้องไห้จนเต็มอิ่ม  ฉันพบว่า ฉันโอเค...ฉันลุกขึ้นดำเนินชีวิตต่อได้


ฉันมีสติ

"หมามุ่ยยังคงมีความสุขเสมอ"

มุ่ย
จงจำความรู้สึกในวันนี้เอาไว้
จำเหตุการณ์ทั้งหมดเอาไว้
จำคำพูดทุกๆ คำของเขาเอาไว้
จำช่วงเวลาที่เราร้องไห้อย่างหนักเอาไว้
จำเอาไว้ให้ดี....


มุ่ย
แกต้องจำ

-----------


รวมเอาความบัดซบทุกอย่างมากองตรงหน้า
แปลค่ามันให้เป็นพลัง ถีบตัวเองให้สู้

ถีบ
--
มุ่ย
มึงต้องถีบตัวเอง




จำไว้




28 - 29 เดือน 11
จำเอาไว้