ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ว่าฉันเขียนนิยายพร้อมกันสี่เรื่อง
แต่ละเรื่องต่างอารมณ์ สุข - เศร้า - โคตรเศร้า - ตลกโปกฮา - เรื่องผีผลุบๆ โผล่ๆ
อืมม์
ทุกนาที ทุกชั่วโมง ทุกวัน มีไอเดียใหม่ผุดขึ้นมาเรื่อย ก็เลยเขียนเปิดเรื่องใหม่ขึ้นมาเรื่อย แล้วก็เขียนสลับวันละเรื่องตามแต่อารมณ์จะไปรองรับนิยายเรื่องไหน (ฟุ้งมาก)
ต้องยอมรับว่าเป็นคนหลายอารมณ์มาก
การเขียนนิยายคือการระบายออกอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นผลดีต่อตัวฉันมาก ฉันรู้สึกผ่อนคลายเมื่อระบายออกไปทุกวัน
และโชคดีมากที่จำเหตุการณ์และตัวละครได้ไม่สับสน สี่เรื่อง ตัวละครก็เกือบยี่สิบคน ฉันรักตัวละครทุกตัว
ส่วนมากแล้วก็ดึงเอาบุคลิกของคนรู้จักมาใส่ในตัวละคร
และนี่คือเหตุผลที่ว่า ทำไมฉันไม่บอกคนรู้จักว่าฉันเขียนนิยายชื่อเรื่องอะไร และใช้นามปากกาว่าอะไร
เพราะกลัวเจ้าตัวเขามาอ่านเจอแล้วจะโดนเขกกะบาลเอา 55555
.....
รู้สึกว่าตัวเองโชคดี ที่หาความสุขให้ตัวเองได้กับเรื่องง่ายๆ ในทุกๆ วัน
แอ๊บหน้ามีความสุข ช่างฝันแบบเด็ก อิอิ
ป้าโญ
อิสรเสรีเป็นที่ตั้ง
26 พฤศจิกายน 2555
No comments:
Post a Comment