ไม่ได้ไปทะเลแบบเหยียบชายหาด
แต่ยังมองเห็นทะเล แค่มองเห็นแต่ไม่ได้กลิ่น
ไม่เคยเจออะไรแบบนี้นานแล้ว
นัดแล้วเหลด เหลดเป็นชั่วโมง
เขาเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ความจริงมันสำคัญสำหรับเขา
ไม่ใช่สำหรับเรา ปวดตับ.
รู้เลยว่า ใช้ชีวิตท่องราตรีไม่ได้
รู้สึกหายใจไม่สะดวกเท่าไหร่นัก
หรืออาจเพราะในรถที่เรานั่งเสียงของการพูดคุยกันดังเกินไป
เราไม่สามารถมีเสียงไหลวนในหูอยู่ได้ตลอดทั้งวัน
ยิ่งเป็นอะไรที่จับประเด็นไม่ถูก หาสาระไม่ได้
ยิ่งเป็นอะไรที่ชวนอึดอัดมาก
แต่เราชอบนะ นั่งในรถเงียบๆ
ฟังเพลงที่รู้สึกเบาสบาย แล้วทอดสายตามองบรรยากาศยามราตรี
แบบนั้นเราชอบและชวนเคลิบเคลิ้มเลยทีเดียว
เอาล่ะ พรุ่งนี้อีกวัน อดทนไว้
อดทนกับบรรยากาศที่ไม่ชอบใจเท่าไหร่นัก
วันนี้ไม่สนุกเลย มันไม่ได้มีอะไรแย่หรอก
แต่เรารู้สึกไม่สนุกเลย ทั้งที่มันควรจะสนุกบ้าง
ร่างกายไม่ได้ต้องการทะเล มันแค่เพียงระลึกถึงสุดหัวใจ, ๒๑.๐๐ น.
No comments:
Post a Comment