มันมีเรื่องน่ารักอยู่เรื่องนึง
ช่วงที่เราทำงานบัญชีให้พี่ชาย แล้วพี่ที่เป็นพ่อค้าไอติมวอลล์ในหมู่บ้าน
เขาก็จะมาแวะที่ร้าน มาพูดมาคุยมาเล่นประจำ เพราะสนิทกับทุกคนอยู่แล้ว
เราก็เลยบอกว่า เก็บไม้ไอติมไว้ให้หน่อยนะ พี่เขาก็ถามจะเอาไปทำอะไร
เราก็ตอบว่า เราจะเอาไปทำอะไรจุกจิกตามประสา ช่วงนั้นกินไอติมทุกวัน
จนไม่ต้องช่วยงานพี่แล้ว เราก็ลืมเรื่องนี้ไป จนพี่เขาฝากไม้ไอติมมากับพี่สะไภ้บ้าง
วันหยุดก็ฝากมากับหลาน ใส่ถุงมาให้เรียบร้อย
ตอนที่ได้ไม้ไอติมที่ฝากมากับพี่สะไภ้หนแรก เราลืมไปแล้ว
ว่าเคยบอกพี่เขาไว้ พอได้มาแล้วเดินปร๋ออยู่ในครัว ยิ้มอารมณ์ดี
แล้วรู้สึกว่า มันเป็นเรื่องที่น่ารักมากสำหรับเรา
และเรารู้สึกโชคดีที่มีคนน่ารักรายล้อมเราอยู่ แม้จะเพียงไม่กี่คน
แต่เราก็ควรจะตระหนักไว้เสมอ ระลึกถึงและเอาไว้เตือนตัวเองให้ได้เช่นกัน
ยิ่งในวันที่เราหงุดหงิดกับคนที่ไม่เข้าท่า สังคมที่ไม่เข้าท่า
เราก็ยิ่งต้องหยิบยกเรื่องน่ารักแบบนี้ มาเตือนสติให้หัวใจสงบ
บางทีก็ไม่รู้จะขอบคุณอะไรดีนะ
แต่ก็ขอบคุณเหลือเกิน
อ้อ เมื่อคืนที่ผ่านมาในวัดมีงานทอดกฐิน
ก็ไปดูกิจกรรมรื่นเริงตอนกลางคืน พี่เขาก็มาขายไอติมในงานวัดด้วย
ทักทายกันแล้วพี่เขาก็บอกว่ามีไม้ไอติมมาให้อีก
เขาก็เลือกหยิบที่มีหมายเลขไว้เอาไปแลกของ
ที่เหลือก็ยื่นให้เรา เป็นโอกาสที่เราได้ขอบคุณแล้วก็ยกมือไหว้ด้วย
เรารู้สึกสบายใจมาก ที่ได้ขอบคุณเขาจริงจัง
ขอบคุณในน้ำใจ ขอบคุณในมิตรไมตรี แม้จะเพียงผิวเผิน
แต่กับคนที่มีน้ำใจใสบริสุทธิ์แบบนี้ มันเป็นอะไรที่วิเศษที่เราจะสัมผัสได้
ขอบคุณที่นำพาเรื่องน่ารักมาให้เราได้รู้สึกด้วยเช่นกัน
ถึงแม้อารมณ์ของแต่ละวันจะไม่ราบรื่นนัก
แต่ก็ยังดีที่มีเรื่องน่ารักให้ได้นึกถึง, ๑๘.๐๙ น.
No comments:
Post a Comment