day 92 | rungkarn

แค่พูดออกมาว่า "ไม่อยากจะโทษใครเลย แต่..."
มันก็หมายความว่าได้โทษไปแล้วล่ะ
ทางที่ดีเก็บเงียบๆ ไว้ดีกว่า เก็บเงียบไม่ได้หมายถึงมันจะฝังใจ
ไม่พูดออกมา เงียบได้ ปล่อยวาง มันก็หมายถึงไม่ใส่ใจได้

ดูเหมือนว่าทุกอย่างผ่านกาลเวลาไป
มันก็กลายเป็นเรื่องกระจ้อยร่อยไปซะทุกเรื่อง
มันก็เท่านั้นเอง

เอาเข้าจริงอย่างที่บอกไว้ก่อนหน้านี้
บางอย่างเราก็ต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของเวรกรรม
ปล่อยวางไปอย่างนั้น แล้วก็ใช้ชีวิตในส่วนของตัวเองให้มีสติก็พอ
ความผิดพลาดของตัวเองเก็บมาเป็นบทเรียน
ความผิดพลาดของคนอื่น ก็เอามาเป็นครูไว้สอนตัวเองได้เช่นกัน

ดาบสองคม
มีดีมีร้าย มีดำมีขาว
แต่คงไม่ใช่ทุกอย่างที่จะเป็นอย่างนั้น


...




ลูกชายของอาแอ๊ะไม่สบาย
พี่โทรมาบอกก่อนแปดโมงว่าไปถึงโรงเรียนแล้วอ้วก
เราตื่นเกือบเจ็ดโมงแล้ว ตื่นก็นั่งหน้าคอมโหลดโปรแกรมต่อ
พี่โทรมาเลยได้รู้ว่า น้องคุณปวดท้องตั้งแต่เมื่อวาน ตอนเช้ามืดก็ปวด
คาดเดาได้ไม่ยากว่ากระเพาะชัวร์ป๊าป เพราะพฤติกรรมการกิน
อามันเลยเข้มงวดเรื่องกินนักหนาเวลาอยู่ด้วยกันแค่สองคน

ขอให้ลูกหายเร็วๆ
อาจิตป่วนนิดหน่อย แต่ก็ห่วงสุดหัวใจ
หมาตัวโตจะเท่าอาแล้ว น้ำหนักก็เยอะอุ้มไม่ไหว
แต่อายังอยากจะอุ้มเวลาหมาต้องการไออุ่นอยู่ อย่างเช่นเวลาไม่สบายแบบนี้ ฮ่าๆ
ถึงแม้อาจะไม่ชอบพฤติกรรมเวลาคลอเคลียมั่วซั่วก็ตาม..มันรำคาญน่ะ




นอนนวดท้องซุกกัน มองหน้าหมาเวลายิ้มแห้งๆ ไม่สดใสก็น่ารักดี 
ถือว่าเป็นการชดเชยเวลาสามวันที่ไม่ได้เล่นกันเลยก็แล้วกันนะ, ๐๙.๔๘ น.