day 95 | kunjair

จากที่นั่งอยู่หน้าจอ เคาะแป้นพิมพ์
คิดเรื่องที่จะบันทึกของวันนี้อยู่
เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
...



ใกล้เวลาสี่ทุ่ม
ไมโลออกไปข้างนอกตอนพ่อกลับบ้าน
พ่อไม่ได้สังเกตว่าหมาเข้าบ้านครบรึยังตอนปิดประตู


ใกล้เวลาเที่ยงคืน
พี่ข้างบ้านโทรศัพท์มาบอกว่าเห็นไมโลอยู่หน้าซอย
ตอนนั้นใจเราเต้นโครมคราม ทำอะไรไม่ถูก
รีบวิ่งไปหน้าบ้านแต่ดันลืมกุญแจบ้าน
ก็ต้องวิ่งกลับเข้าบ้านมาเอากุญแจอีก
ไมโลยืนเกาะประตูรั้วอยู่หน้าบ้าน
มีกาแฟคอยยืนเฝ้าดูแลอยู่ด้านในบ้าน
เรารีบไขกุญแจเปิดประตูให้ไมโล
สิ่งแรกที่ไมโลวิ่งไปหาคือโอ่งน้ำแล้ววิดน้ำลงท้อง
เรากวาดตาดูตัวไมโลในความมืดไม่พบร่องรอยผิดปกติ
แต่บนตัวมีน้ำลายหมาเปรอะอยู่


ใกล้เวลาเที่ยงคืนครึ่ง
ไมโลนอนแผ่หลับปุ๋ยไปแล้ว
พรุ่งนี้เช้าจะอาบน้ำแล้วจะดูอาการอีกที


ไมโลทำเอาเราใจระทึก
รู้เลยว่ารักไมโลขนาดไหน




kunjair