ตื่นเช้าเจอหมอกหนาเพราะเมื่อคืนฝนตก
อาบน้ำแล้วก็กินข้าวมื้อเช้า เอาโต๊ะญี่ปุ่นมาวางโน้ตบุ๊คหน้าทีวี
นั่งทำงานไปเรื่อยเอื่อย อากาศดีชวนง่วงมาก
รู้เลยว่านั่งทำงานหน้าทีวีไม่ได้ช่วยให้เพลิดเพลินขึ้นเลย
นั่งทำในห้องเปิดเพลงแค่นี้ก็รู้สึกว่ารื่นรมย์ น่าทำงานกว่าเยอะ
ง่วงมาก จะเลื้อยซะให้ได้เลยต้องอาศัยกาแฟช่วยช่วงบ่าย
เนสกาแฟถั่วขาว เป็นกาแฟหนึ่งเดียวที่กินแล้วไม่ใจสั่น
แล้วก็อร่อยด้วย
ฝนตกหนัก หัวใจก็ปวดปร่าไปด้วย
ไม่น่าเลย
พักสายตา ขึ้นไปหาน้องคุณบนห้องอีกบ้าน
มองดูหลานหลับแล้วแกล้งไปด้วย เพื่อปลุกให้ตื่น
ใกล้ค่ำแล้ว
รู้สึกหัวใจมันเต็มตื้นขึ้น
งานตรงหน้ากับเด็กคนนี้ดึงให้เราอยู่กับปัจจุบันได้ดี
ทุกอย่างทำหน้าที่ของมันไว้อย่างลงตัวและดีแล้ว
อ่อนไหว หวั่นไหว แต่อย่าแพ้กับสิ่งที่ไร้แก่นสารก็พอ
คนปากดีมักเป็นแบบนี้
ขอให้เชื่อมั่นไว้..เวลาจะพิสูจน์และมีคำตอบให้ทุกอย่างเอง, ๑๗.๕๗ น.
No comments:
Post a Comment