Sunday

day 97 | tiwayo


น้องหนูดื้อมาก น้ามุ่ยเหนื่อยมาก

ลูกมิก 7 เดือน
คลานได้แล้ว กลิ้งเก่ง กระโดดเก่ง กินเก่ง เอาแต่ใจเก่ง
กรี๊ดเก่ง....น้าปวดหัวมาก
ปวดหัวจี๊ดๆ ตามระดับเสียงกรี๊ดของหลาน



วันนี้น้ามุ่ยไม่ว่างมากๆ
แวะมาบ่นเพียงเท่านี้
----
รักน้องหนูเหมือนลูก

1 comment:


  1. ชื่นใจมากกับประโยคที่ลงท้ายว่ารักน้องหนูเหมือนลูก
    บางทีพี่ก็รู้สึกกับน้องคุณแบบนี้นะ
    เพียงแต่บางแว่บจะนึกไปถึงประโยคของน้าที่เคยบอกไว้
    พอโตขึ้นหลานก็ไม่อยู่ใกล้เราแล้ว
    จะทะเลาะจะกัดจะเล่นกันก็ตอนนี้ล่ะ

    มันทำให้เรามองเห็นวัฏจักรของการเติบโตไปด้วยเหมือนกัน
    อย่างเรา เมื่อก่อนใกล้ชิดกับน้ากับป้าทุกอย่างโลกสวยงาม
    แต่พอโตขึ้น เราทำตัวราวกับว่ารู้ดีทุกอย่างมองเห็นทุกอย่างได้
    แล้วเราก็ตัดสินใจด้วยตัวเองได้ว่ามันดีหรือไม่ดี
    เราจะคลุกคลีหรือหลีกห่างแบบไหนจะดีต่อตัวเรา
    ทุกอย่างเติบโตและห่างกันไปเรื่อยๆ

    แต่พี่เชื่อว่าสุดท้ายแล้วสายใยที่เรียกว่าความผูกพัน
    จะทำงานได้ดีในท้ายที่สุด สำนึกที่มีในหัวใจก็เช่นกัน
    คงช่วยเราได้เยอะในการเกี่ยวพันกันด้วยความรักและหัวใจ
    เพียงแต่ไม่ก้าวก่ายมีแต่จะคุ้มครองปกป้องในภายหลัง
    หากมีอะไรที่เข้ามาและหนักหนาจริงๆ
    แต่พี่ก็ไม่รู้ว่าเรื่องราวของญาติพี่น้องใกล้ชิดของคนอื่น
    มันเป็นยังไงอยู่ดีนะ

    พี่ว่ามุ่ยเข้มแข็งมาก และคงใจเย็นได้มากกว่าพี่ด้วย
    ถึงแม้โดยรวมเราจะกลัวการเปิดเผย
    แต่สุดท้ายแล้วเราจะมีวิธีป้องกันตัวเอง
    และดูแลปกป้องหัวใจตัวเองได้ดีที่สุด

    รักษาดูแลสุขภาพนะมุ่ย :)


    -พี่แอ๊ะ-

    ReplyDelete