day 85 | rungkarn

ตื่นหกโมง
เปิดหน้าต่างห้องนอน
มีหมอกเช้า แต่ไม่หนาเท่าเมื่อวาน
นั่งหน้าคอม ได้ยินเสียงนกร้อง

หัวใจไม่รู้สึกว่างเปล่าเลย
รู้สึกราบรื่นดีมาก ไม่เหงาเลย

จะมีก็แต่เรื่องหยุมหยิมรำคาญใจ
ถ้าจะพาให้ตัวเองลำบากในเรื่องประคับประคองอารมณ์
แต่ทุกวันก็ผ่านได้ มันวนเวียนกันอยู่แบบนั้น

ยังติงต๊อง ไร้สาระ
แกล้งเพื่อนได้
ยังมีช่วงอารมณ์ขัน ชวนกันเดินเล่นขณะพูดคุย
และยังมีช่วงปรับทุกข์ใจ
ทุกอย่างรู้สึกคลายลงจากวันก่อน
เพราะเป็นเรื่องธรรมดาที่ใครก็เป็นใครก็เจอ
ไม่ได้มีเราเพียงคนเดียว

เพื่อนที่รักทำให้เรามองมุมใหม่ว่า
เรื่องของเราไม่ได้หนักหนาอะไร
เป็นเรื่องธรรมดา
ทำให้เรารู้สึกดีขึ้น

ที่ดีกว่านั้น ทำให้เราคลายใจ
หยุดโทษตัวเองในเรื่องทั้งหมด
เราไม่ได้เป็นคนไม่ดี แต่เป็นธรรมดาที่จะมีอารมณ์ความรู้สึกแบบนั้น
แล้วแสดงออกมา

เพิ่งรู้จริงๆ
ว่าการมีเพื่อนที่รักกันด้วยความจริงใจเคียงข้างมันดียังไง
ขอบคุณเหลือเกิน




ผ่านไปอีกวันแล้วนะ เช้าขึ้นอีกวันแล้ว เวลาไม่เคยรอเลย, ๐๖.๓๙ น.