day 104 | rungkarn

เราชอบนั่งรถสองแถวมาก
บ่อยที่ได้ยินเรื่องราวที่พูดคุยกันในรถ
เรารู้สึกว่าคนเหล่านี้ใจกว้างมากกว่าคนที่นั่งรถเก๋งขับรถเบนซ์เสียอีก
หรือเพราะด้วยความไม่สะดวกสบายเท่าไหร่
เลยทำให้การมองโลกกว้างกว่า การเห็นใจผู้อื่นมีมากตามมาด้วย

เคยเจอผู้ชายคนนึงบนรถสองแถว
เข้าตามาก รู้สึกว่าเขาหล่อแบบพอดี
แต่ไม่ใช่ประเภทขาวตี๋ดูสำอาง..ไม่ใช่แบบนั้น
เราไม่เคยมองคนหล่อเพราะเขามีผิวขาวเลย
อาจจะมีผู้หญิงมากมาย ชอบผู้ชายที่ขาวตี๋เลยตัดสินว่าหล่อ
แต่สำหรับเรา..เราว่าแบบนั้นมันจืดชืดไป ฮ่าๆ

ผู้ชายคนที่เราเห็นบนรถสองแถวคนนี้
ตัวเล็ก มีหนวดมีเคราพอประมาณ ไม่รกรุงรัง
ดูสะอาด ไม่ได้ไว้ผมยาวรองทรง หรือยาวแบบสมัยนิยม
ไม่ได้เซ็ตผมจนดูทื่อเทอะทะ แบบถ้าอยู่ใกล้คงได้กลิ่นเจลใส่ผม
ไม่ใช่เลย..เขาดูลงตัวสำหรับเรามาก

เลยทำให้รู้ว่า เราไม่มีสเป็คในแบบรูปลักษณ์ภายนอกเลยจริงๆ
แต่สิ่งที่ทำให้เราสะดุดได้เสมอ คือรอยยิ้ม
เราไม่ชอบคนยิ้มตลก เราไม่ชอบคนยิ้มเปิดเผยมาก
เราไม่ชอบคนยิ้มแบบอารมณ์ดี
แต่เราชอบยิ้มแบบที่ดูแล้วรู้สึกจริงใจ
ซึ่งคงจะต้องคลุกคลีกันในระบบนิสัยด้วย
สำหรับเรามันเลยถูกชะตาต้องใจกันจริงๆ

เออไม่รู้จะบันทึกเรื่องนี้ทำไม
แต่เราว่าชีวิตเรามันเหมาะกับการนั่งรถโดยสาร
เราชอบมองเรื่องราวรายทาง
บางทีเราชอบเรื่องราวที่เข้ามากระทบหูโดยบังเอิญ
จากคนใจกว้าง ที่ไม่ได้เร่งรีบนัก และมองโลกได้กว้าง
มองเห็นถึงจิตใจคนส่วนใหญ่ได้ในแบบติดดิน
ความจริงแล้วคนทุกคนไม่ควรหมกมุ่นอยู่กับอะไรภายในใจตัวเองให้มากนัก
เพราะมันคงง่ายต่อการไม่เห็นถึงใจคนอื่นไปด้วย

มาตอนนี้เรารู้สึกว่าเราอยากเดินทาง
อยากไปตรัง ตรังติดหนึบในหัวใจมากตอนนี้
คิดถึงเหลือเกิน..แต่เรากลับอยากจะเดินทางคนเดียว
เอาเข้าจริง เพื่อนที่ชอบอะไรเหมือนกันที่อยู่ใกล้กัน
มันก็ลำบากในการคุ้นแบบสนิทใจด้วยจริงๆ

ไม่รู้ทำไมนะ เรารู้สึกว่าตัวเองเข้าใจยาก
อาจดูเหมือนเข้ากับคนง่าย พูดคุยกับคนได้ง่าย
แต่จริงๆ แล้ว..มันไม่ใช่แบบนั้นเลย

อีกอย่างเรายังไม่รู้เลยว่าหมดสิ้นปีนี้
เราจะได้ทำอะไรได้อย่างใจที่ตั้งไว้หรือเปล่า
ถ้าเราไม่ขี้เกียจ ฟ้าฝนพอจะเป็นใจเปิดให้โปร่งใสได้สักสัปดาห์นึง
อะไรๆ ก็คงจะง่ายกว่านี้..แต่จริงๆ แล้ว อาจจะเป็นเพราะเราไม่กระตือรือร้นก็ได้นะ

มีหลายอย่างที่เรานิสัยไม่ดี
มีหลายครั้งที่เราผิดนัดกับเพื่อน
ในหลายครั้งนั้น หลายหนที่เรารู้สึกว่าสุดท้ายมันก็ไม่ใช่
เราเลยแคร์แค่ตัวเอง..เอาให้ตัวเองสบายใจ
เพราะถ้าเราไม่สบายใจขึ้นมาแล้ว ผลเสียอื่นก็ตามมาได้ง่ายๆ
แต่ในนั้นเราก็กังวลและอยากจะใส่ใจเพื่อนไปด้วย..
เอาเข้าจริง..เรานิสัยไม่ดีเลย



อยากเดินทาง อยากเดินทาง อยากเดินทาง, ๑๓.๒๕ น.