Saturday

day 159 | rungkarn











น้ำตาในบางที มันก็กลั่นมาจาก
ความรู้สึกเจ็บใจ จุกแน่นในอกมากมายเหลือเกิน
ทำอะไรไม่ได้มากกว่านั้น มันก็กลั่นออกมา

ปล่อย ปล่อยเหอะ
ถ้าพูดไปแล้ว แล้วไม่มีอะไรดีขึ้น
ก็อย่าเก็บมาเป็นอารมณ์อีกเลย
ส่วนของเขา ก็ปล่อยให้อยู่ในพื้นที่ของเขา
พื้นที่ของเรา เราก็ทำชีวิตตัวเองให้ดีที่สุด

ชีวิตมันก็เป็นแบบนี้
หรือบางทีสำคัญแค่ กินให้อิ่มนอนให้หลับ
เท่านั้นเอง.





ขอตบหน้าตัวเองคืนนี้ด้วยประโยคในภาพ
ไม่รู้ว่าอารมณ์ตอนนี้
มาจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หรือเปล่า
สำหรับคนอื่นอาจจะใช่ แต่สำหรับเราไม่
ที่สุด จะไม่หรือใช่ไม่สำคัญ
เพราะเราต้องปล่อยให้ได้

ชีวิตมันก็เป็นอย่างนี้.



No comments:

Post a Comment