Tuesday

day 148 | rungkarn





ฉันบริสุทธิ์ใจพอ ที่จะบอกเธอว่า
ฉันอยากกลับมาเป็นเพื่อนที่ดีกับเธอเพราะอะไร
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันเลือกเก็บไว้เพียงในใจ ไม่ได้บอกเธอเหมือนครั้งก่อน
คือฉันยังรักเธอที่สุด และยังคงมีเธออยู่เต็มหัวใจ
ไม่อาจมีใครมาเทียบเทียม

ฉันเลือกแล้ว ฉันเลือกเก็บเธอไว้ในใจ
เธอสวยงามที่สุดในความทรงจำของฉัน
และเธอยังคงเป็นคนใจร้ายที่สุดในปัจจุบันของฉัน

ฉันเลือกแล้ว ฉันโอเค
ฉันอาจมีน้ำตาบ้าง แต่รับรู้ดีว่า
ฉันมีความสุขด้วยตัวเองได้

แม้จะปฏิเสธไม่ได้เลย
ว่าเธอทำให้ฉันแย้มยิ้มได้มากกว่าใครอื่น
เมื่อได้พูดคุยได้มีปฏิสัมพันธ์โต้ตอบกับเธอ
คงเพราะฉันรู้สึกได้ว่าเธอยิ้มได้หัวเราะได้ เมื่อมีฉันเป็นส่วนประกอบในนั้น

ฉันยังยืนยันอยากเฝ้าดูความสุขของเธอ
ฉันยิ้มได้เมื่อมีข้อความบ่งว่าเธอไม่หมองเศร้า
ฉันยิ้มได้กว้างมาก ในวันที่ได้ยินเสียงหัวเราะกับครอบครัวของเธอในปีก่อน
ฉันมีความสุขอย่างประหลาด นี่คงตอบได้ว่าฉันรักเธอจริงๆ แม้ไม่สมหวังก็ตาม

ฉันยังยืนยันจะปกป้องเธอหากมีโอกาสที่เธอเปิดรับ
ฉันคงมองข้ามได้ ว่าทำร้ายตัวเองอยู่ลึกๆ
ในเมื่อทุกอย่าง มันโอเคกว่าเดิมมาก

ถ้าเธอรู้สึกว่าฉันกำลังทำร้ายเธอ ฉันยินดีขอโทษ
ถ้าฉันรู้สึกว่ากำลังโดนเธอทำร้าย ฉันจะจัดการมันด้วยตัวเอง
นี่คือความแตกต่างที่เป็นมาเสมอ

แม้เรื่องหัวใจจะซับซ้อน อาจไม่มีคำตอบที่แน่ชัด
ฉันไม่รู้จักตัวเองดีพอ
แต่หากกลิ่นกรุ่นของความหวังดีของเราสองคนยังคงมีอยู่
มันก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ แม้จะอยู่บนเส้นความผูกพันที่แสนจะบางเบาเหลือเกิน




ฉันรู้เพียงใจตัวเอง ฉันไม่เคยรู้ใจเธอเลย
มันจบที่ตรงนี้ และชีวิตก็ต้องดำเนินก้าวไปข้างหน้าต่อไป
ฉันหวังใจจะพบเจอคนที่ใช่และรักกัน 
ฉันพร้อมจะยินดีในวันที่เธอพบคนที่ใช่และรักจริง
แม้น้ำตาริน ความจริงมันคือสิ่งที่ฉันต้องยอมรับนั่นเอง

๐๘ มกราคม ๒๕๕๖, ๐๑.๐๗ น.


...




ปล*
ถึงน้องสาวที่รัก..
เข้มแข็งไว้นะหวาย 
บางทีพี่สาวคนนี้ก็อยู่ในสภาวะอารมณ์คล้ายกันกับหวาย
และบางทีสิ่งที่เราควรจะทำ 
คือต่อสู้กับสภาวะจิตใจที่ต้องการความอบอุ่นแบบเดิม
ตรงกันข้าม มันก็แค่สิ่งลวงตา ที่พลอยลวงใจเราไปด้วย

เดินหน้าต่อไปนะคะที่รัก เดินหน้าต่อไป นี่คือวิธีที่ดีที่สุดที่เราควรทำจริงๆ 
เจอสภาวะอารมณ์แบบนี้ พี่รู้สึกว่าอยากจะกอดและบอกรักหวายเหลือเกิน.



2 comments:

  1. สู้ๆ นะคะ ทั้งที่รักหวาย และที่รักขาเม้าท์ด้วย

    กลับมาเบิกบานพร้อมหน้ากันในวันใหม่นะ
    เจออารมณ์แบบนี้แล้วพลอยเศร้าไปด้วยเลย

    มุ่ย

    ReplyDelete
  2. ขอบคุณนะพี่แอ๊ะ
    ไม่รู้จะพูดอะไรมากกว่าคำว่าขอบคุณจริงๆ

    จะบอกว่า บันทึกหน้านี้เป็นสิ่งแรกของวันที่ได้ซึมซับเข้าไปในสมอง
    ทุกตัวอักษรของพี่แอ๊ะมันช่างตรงใจหวาย
    ต่างกันตรงที่พี่แอ๊ะเข้มแข็งเด็ดเดี่ยวพอจะเลือกอยู่เคียงข้างเขา
    แม้จะรู้ดีว่าตัวเองจะต้องเจ็บปวด
    มันเป้นการตัดสินใจที่ยิ่งใหญ่มาก หวายคงไม่มีวันทำแบบนี้ได้
    ส่วนส่วนที่เขียนให้หวายอ่าน หวานซาบซึ้งใจมาก
    มันทำให้การลุกขึ้นจากที่นอนในเช้านี้เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังมากกว่าเคย
    ขอบคุณจริงๆ

    ReplyDelete