Saturday

day 152 | rungkarn




มีหลายอย่างเหลือเกินที่เราพบเจอเห็นเอง
รู้สึกเอง และไม่ต้องการทำความเข้าใจไปมากกว่านั้น
มีแค่ไม่กี่อย่างที่เราไม่เคยพบเจอ
ได้ยินได้ฟังมา แต่ไม่เคยเข้าใจมันเลย

..


ถ่ายรูปน้องเหม่งกิจกรรมวันเด็ก
อากาศร้อน ดูและฟังเด็กๆ ร้องเล่นเต้นบนเวที
ภาพน่ารักไหลผ่านตาเข้ามาไม่หยุด แต่ใจไม่ค่อยเปิดรับเท่าไหร่
นั่งอยู่กับน้องบาย ที่เมื่อคืนเราคุยกันเยอะมาก
คุยเรื่องหัวใจ เรื่องคนที่ชอบคนที่รัก
ดูเหมือนตัวเองไม่ใช่ผู้ใหญ่เท่าไหร่ 
คุยกันเหมือนเพื่อน ว่าพี่ก็เคยแบบนี้
อ้อ มีๆ เคยรู้สึก แล้วก็จะทำแบบนี้
อาเข้ามาแล้วน้องบายก็บอกว่าปรึกษาพี่แอ๊ะเรื่องเรียน
อาออกไปก็ขำกันอยู่สองคน
กลางคืนก็ยังคงคุยกันต่อ จนน้าเข้ามาในห้อง
เลยได้บอกว่าแยกย้ายหลับค่ะ ฮ่าๆ

ตื่นมาเจ็บคอเพราะนอนแอร์เหมือนเคย
เป็นเด็กบ้านนอกที่ไม่เคยอยากจะสัมผัสอากาศแอร์เครื่องใช้ไฟฟ้า
เพียงลมพัดและพัดลมก็เหลือเฟือสำหรับเรา

..


แปลกนะ สิ่งที่ตระหนักรู้วันนี้
หรือว่าคนที่สามารถอยู่กับตัวเองได้ดี
จะอยู่ร่วมกับคนอื่นได้ไม่ดีเอาเสียเลย

ถ้าเป็นแบบนี้จริงๆ
เราก็ต้องยอมรับและปรับเปลี่ยนตัวเองชุดใหญ่อยู่เหมือนกัน

..


๑๗ มกราคม ๒๕๕๖, ๑๕.๕๘ น.

อัพย้อนหลัง ตอนอยู่สุราษฎร์ไม่ได้บันทึกไว้
แต่ยังจำความรู้สึกหลายอย่างที่เจอวันนี้ได้ดี
เวลาผ่านไป หลายอย่างก็จบลงได้เช่นกัน
มีเพียงในใจ ไม่ก็ความทรงจำกรุ่นๆ อย่ารั้งมันไว้เลย
ปล่อยมันผ่านไป ปล่อยไปเถอะนะคะ



No comments:

Post a Comment