โลกสีเทา กรุณาชดเชย+ หรือชดเชย-
เพื่อให้ได้ โลกที่ถูกจริตของท่าน
เห็นสถานะของพี่นิว*ในเฟซบุ๊กคืนนี้
ก่อนปิดเฟซบุ๊กก็เลยต้องวนเข้าอัพบล็อกที่นี่ก่อน
นึกถึงประโยคที่ได้ยินมาเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
ไม่ค่อยมีน้ำหนักในตอนนั้น แต่มามีน้ำหนักเอาตอนที่อ่านสถานะนี้ก่อนนอน
ใครคนนึงซึ่งเรารู้จักแต่ชื่อ
รู้ว่าเขามีตัวตนในด้านไหนของน้าสาวที่เรารัก
ถามเราว่าไม่เรียนต่อโทเหรอ อยู่บ้านอย่างเดียวเหรอ
เราก็ตอบสั้นๆ ไม่อยากเรียนอยากทำงาน ทำขนมอยู่
เขาก็พูดยาวเหยียด..เรียนต่อสิ อย่าอยู่บ้านเลย
อยู่บ้านก็อยู่ให้เขาใช้งาน บลาๆๆ
ปลายๆ คำพูดบอกเหล่านั้น แผ่วลงตามการเดินจากมาของเรา
ดูเป็นเด็กนิสัยไม่ดีเลย ถ้าจำต้องมีมารยาทในเวลาแบบนั้น
เพราะด้วยเวลานั้นเราไม่ได้ใส่ใจจะคุยกับเขาอยู่แล้ว
และยิ่งเรื่องที่พูดออกมาด้วยยิ่งแล้วใหญ่เลย
ที่รู้แน่นอน ที่บ้านเราให้เกียรติกัน
มีเวลาและให้ช่องว่างที่ดีที่สุด
อย่างที่เราเชื่อว่าจะไม่มีที่อื่นหรือคนอื่นให้ได้
นี่แหละคือคำตอบที่เรารู้ดีที่สุด
อย่างที่ไม่ต้องไปอธิบายให้ใครเข้าใจมาถึงด้านในนี้ด้วย
ส่วนเรื่องเรียนต่อ คิดค่ะ
แต่ความต้องการไม่แรงกล้า
สิ่งที่แรงกล้าคืออยากทำงาน อยากเรียนรู้
ลองผิดลองถูกในเส้นทางที่เลือกมาแบบนี้แล้ว
ขอทำไปทีละอย่าง ทำในสิ่งที่ตั้งใจตรงนี้
ให้เป็นรูปเป็นร่าง ให้สำเร็จผลอย่างที่ตั้งเป้าไว้
ส่วนการเรียน เรายังมีอยู่ทุกวัน
ไม่ใช่แค่เรียนอย่างเดียว คุณสมบัติพิเศษที่เรียนอยู่ทุกวัน
เราได้รู้ด้วยตัวเอง ลองผิดลองถูกด้วยตัวเองซะด้วย
แล้วทำไมเราจะภูมิใจอยู่แค่นี้ไม่ได้
ยิ่งโตขึ้น รู้เลยว่าเราไม่จำเป็นต้องพูดคุยให้ใครเข้าใจ
ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้คนที่ไม่พร้อมจะเข้าใจคนอื่นเลยด้วยซ้ำ
มันเสียเวลา!
ถ้าอยากทำให้เขาเข้าใจ แค่ทำให้เขาเห็น
ถ้าอยากให้เขาเห็น เราก็ต้องมั่นคงพอเพื่อจะสำเร็จให้เขาได้รู้
ว่าเราก็เจ๋งเป็นเหมือนกัน
โลกสีเทา กรุณาชดเชย+ หรือชดเชย-
เพื่อให้ได้ โลกที่ถูกจริตของท่าน
จริตของเราตอนนี้ มีอยู่เท่านี้
จะเพิ่มเติม หรือจะแต่งแต้มอะไรเข้ามาอีกบ้าง
ก็คอยดูกันต่อไป
ไม่พูดทิ้งและไม่สัญญาอะไรทั้งนั้น.
...
พี่นิว*
เป็นรุ่นพี่ที่พบกันตอนฝึกงาน
ถูกจริตและถูกใจ
ถูกแรกที่ว่า พี่นิวทำอาหารเก่ง
ถูกสองที่ว่า พี่นิวเรียนรู้ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ
แบบไม่ได้แบกทฤษฎีไว้บนบ่า
ถูกสาม พี่นิวเจ๋ง เก่ง เท่ห์สำหรับเรามากๆ
ถูกสี่ ถูกจริตและถูกใจทั้งหมดทั้งมวล
รวมเป็นทุกวันนี้ตั้งแต่วันที่คุยกันถูกคอ
พี่นิวเป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจของเรา
:)
No comments:
Post a Comment