day 78 | rungkarn

มันวนเวียนอยู่ในหัวสองสามวันแล้ว
-อยากเปิดร้านเบเกอรี่เล็กๆ ที่ปาดังฯ-

ปีก่อนเคยไปซื้อผ้าห่มยกชุดกับพี่เพื่อแจกลูกค้าช่วงปีใหม่
ขับรถไปดูที่ทางไป แต่ตอนนั้นเป็นปาดังฯ ส่วนนอก
จำได้ว่าพี่พูดขึ้นมาว่า..ทำเลดีนะ ถ้ามาทำธุึรกิจต่อไปน่าจะดีอยู่

ส่วนวันก่อนที่ความคิดของตัวเองผุดขึ้นมา
ไม่ได้อ้างอิงจากของที่พี่พูดไว้หรอก
ผุดมาเองแล้ว จากนั้นที่พี่เคยพูดไว้เลยผุดตามมา
อารมณ์แบบ..เออว่ะ!



ถ้าหวังแค่นี้ เราว่ามันเบาและไหว
ไม่ได้หนักและรู้สึกลางเลือน

ไม่ได้หวังว่าจะได้รับเงินกอบโกยจากการทำเบเกอรี่
มันเป็นสิ่งที่อยู่ด้วยแล้วเราใจเย็น เย็นใจ ตั้งใจไปกับมันได้
เลยเรียกว่าชอบและรักที่จะอยู่กับมันไปแบบนี้

แรกๆ ที่มีรุ่นน้องพูดในทางที่ร่ำรวย
เรามักออกปากเสมอ ไม่ได้หวังรวยแต่หวังดังทางนี้
ไม่รู้พูดให้ขำหรือยังไงจำไม่ได้

แต่ ณ วันนี้ รู้สึกชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
ว่าเราอยู่กับมันได้จริงๆ



อยากมีร้านเล็กๆ ไว้เดินเล่นลุกนั่งคุยกับลูกค้านิดหน่อย
นั่งหน้าโน้ตบุ๊คเล็กๆ ดูรูปที่ถ่ายเอง แล้วตกแต่งทำโปสการ์ดส่งให้เพื่อน
ว่างก็ทำงานแฮนเมดจุกจิกตามประสาที่อยากทำ

รับงานอื่นถ่ายภาพ ออกแบบ เว็บไซต์
อะไรก็แล้วแต่ที่มีความสามารถจะทำได้

ฝัน ฝัน ฝัน และฝัน
เหลือแค่ทำให้มันเป็นจริง



อยากออกห่างสังคมที่ไม่เจริญแบบนี้
ไม่เจริญทางด้านจิตใจ



วันนี้ ยิ้มออกแล้วนะ, ๑๐.๑๒ น.