Monday

day 49 | rungkarn







วันนี้เป็นวันที่ปวดหัวมาก และเป็นวันที่พยายามจะทำใจให้เย็นมากเช่นกัน
ความรู้สึกเวลาสูญเสียเวลาส่วนตัวนี่มันช่าง..เป็นอะไรที่จี๊ดมากจริงๆ
แต่ก็เอาเถอะ มันไม่ใช่ความจำเป็น มันไม่ใช่อะไรที่ไม่จำเป็น
มันเป็นวาระเวลาที่ต้องเป็นไปแบบนี้จริงๆ อยู่บ้านก็ต้องอดทนแบบนี้แหละ!

โอยยย เหมือนหาเหตุผลพร่ำเพรื่อ เพื่ออะไรอยู่ก็ไม่รู้..ปวดหัวจริงๆ



ราตรีสวัสดิ์ก่อนแล้วกันนะ วันแรกของตุลา จุ๊บบบ, ๒๐.๕๔ น.





No comments:

Post a Comment