วันนี้ทำงานอย่างมีความสุข
ลูกค้าน้อยเพราะอากาศมือครึ้ม
นั่งพิมพ์คุยกับพี่ตาวใน facebook
พิมพ์ไปนานๆ เริ่มขี้เกียจเลยโทรผ่าน skype แทน
มานั่งคิดดูถ้าการสื่อสารข้ามแดนไม่รวดเร็วทันใจขนาดนี้
เราคงรู้สึกแย่มากๆ ที่จะโทรทีก็เสียเงินมหาศาล
หรือถ้าไม่อยากสิ้นเปลืองก็คงต้องร่อนจดหมายหากัน
แต่มันก็คงจะทำให้ต่างคนต่างมีความคิดถึงกันมากกว่าที่เป็นในปัจจุบัน
ซ้อนพี่วินกลับบ้าน
ลมเย็นพัดเข้าหน้าอย่างจัง
ฤดูหนาวที่ฉันรักเดินทางมาหาเราแล้วใช่มั้ย?
พรุ่งนี้อาจจะมาเขียนของวันนี้ใหม่
ร่างกายต้องการที่นอน หมอน และผ้าห่มเต็มทีแล้ว
ราตรีสวัสดิ์
kunjair
No comments:
Post a Comment