day 63 | rungkarn

วันนี้รู้สึกตัวตื่นเวลาเดิมเหมือนทุกวัน แต่ปล่อยให้ตัวเองนอนต่อ
จนลุกขึ้นประมาณเจ็ดโมงกว่าๆ เริ่มเช้าด้วยการเดินดูต้นไม้แล้วรดน้ำเหมือนเคยๆ
รู้สึกเคว้งคว้างนิดหน่อยที่ตื่นมาแล้วไม่ต้องมีงานที่ต้องรับผิดชอบจริงจังเหมือนวันก่อนๆ

สุดท้ายทบทวนดูอีกที ถึงแม้ไม่มีงานทำแบบนั้น
ฉันก็มีสิ่งที่จะทำอยู่ตรงหน้าเยอะแยะ แบบไม่ว่างเว้นอยู่ดี
และถึงแม้จะมีคำค่อนขอดด้วยอารมณ์น้อยใจหรือเบื่อจากเพื่อนๆ ก็แล้วแต่
ว่าฉันไม่มีเวลาให้ ก็ไม่ได้รู้สึกสะเทือนแม้แต่นิดเดียว
เพราะกับคนที่พิเศษ เพื่อนที่พิเศษจริงๆ ฉันจะปลีกเวลาเป็นวันหรือสองวัน
ไปอยู่ตรงนั้นอย่างเต็มที่แบบที่เคยทำ แต่ก็เป็นในเวลาที่ฉันรู้สึกเหมาะเจาะเหมาะใจ
ซึ่งนั่นเพื่อนที่เข้าใจและรู้จักรู้ใจ รู้ดีอยู่แล้ว

วันนี้ทำบุญเดือนสิบ แต่ฉันไม่ได้ไปวัดเหมือนคนอื่นๆ
เหตุผลแรกคือขี้เกียจมาก เหตุผลสองคือฉันไม่ชอบไปวัดใกล้บ้าน
ซึ่งมีอยู่วัดเดียวแบบนี้ วุ่นวายและไร้ระเบียบ ฉันเลยเบื่อที่จะไปอยู่ตรงนั้น
เหตุผลสามคือกลับไปที่เหตุผลแรกอีกทีนั่นล่ะ ฮ่าๆ
ทั้งหมดทั้งมวลเกิดเป็นความไม่สะดวกใจ ใจมันไม่บริสุทธิ์พอเลยไม่ไป

วันนี้วันพระ เลือกเขี่ยเนื้อออกจากกับข้าวที่กินเหมือนเคย
ไม่รู้ว่าได้อะไร แต่ตั้งใจแล้วมันสบายใจตามมา
คืนนี้ก็จะสวดมนต์เหมือนเดิม อันนี้ถึงไม่ได้ไปวัดก็รู้สึกบริสุทธิ์ได้มากพอ
(จะว่าฉันกวนทีนก็ได้นะ ฮ่าๆ)

ระหว่างที่คนในบ้านไปวัดกัน ฉันเลยทำบราวนี่ไว้กินกับไอติม
ก่อนที่เด็กๆ จะกลับสุราษฎร์ไป ทำคุกกี้ด้วย ต้องสารภาพเลยว่าอบคุกกี้สีไม่เคยสวยเลย
แต่ก็กินได้ อร่อยนิดหน่อย แม้คนที่กินจะบอกว่าอร่อย พยักหน้าหงึกหงักตาโต
สำหรับฉันมันอยู่ในเกณฑ์อร่อยน้อยมากอยู่ดี

เสร็จเรื่องขนม เลยอาบน้ำนอนดูหนังกับน้อง
หนังจบออกไปตลาด เรื่องที่ชื่นใจได้กระถางต้นไม้มาห้ากระถาง
น้องได้แบบที่ชอบสองกระถาง จะเอามาระบายสีกันด้วย
แล้วก็สั่งต้นไม้ที่อยากได้ สั่งกับพ่อค้าไว้ วันเสาร์จะเจอพ่อค้าอีกที
เอ้ย เจอต้นไม้ที่อยากได้สิ ฮ่าๆ

ฉันชอบมาก ที่ฉันกับน้องชอบต้นไม้ อยากซื้อกระถาง
อยากจัดสวน อยากแต่งบ้านเหมือนกัน ปิดเทอมแบบนี้จะใช้งานให้คุ้ม ฮ่าๆ
ซึ่งฉันก็พูดบอกน้องไปตรงๆ ตอนที่น้องเลือกกระถางของตัวเอง
"ฉันตามใจ เพราะฉันจะใช้งานเธอให้คุ้ม" แล้วก็หัวเราะกัน พ่อค้าที่ร้านต้นไม้ก็หัวเราะไปด้วย :P

เด็กๆ จากสุราษฎร์กลับกันไปหมดแล้ว เงียบเหงานิดหน่อย
แต่หมายถึงทุกอย่างกลับเข้าสู่สภาวะปกติ
แม้ฉันจะเป็นนางมารร้ายสำหรับเด็กๆ ในบางเวลา
แต่สุดท้ายแล้ว เด็กๆ ก็ยังอยากกอดอยากหอมแก้มฉันอยู่ดี




ทุกอย่างเรียบง่ายแต่ก็ยังมีเรื่องชื่นใจ, ๑๘.๓๒ น.