รู้สึกเคว้งไม่หายยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก
บางเรื่องราวจากการคุยกับเพื่อนสนิท มันก็สะท้อนกลับมาที่ตัวเองเหมือนเคย
ไม่ถึงกับรู้สึกท้อแท้เหมือนวันก่อนๆ แต่คล้ายกับ..จะไปทางไหนต่อดี
...
พุดน้ำบุศย์ออกดอกทั้งห้ายอด
หลังจากตัดสินใจตัดกิ่งมันออกเพราะโดนเพลี้ยทำร้ายหนัก
ผลออกมาชื่นใจ หลังจากตัดใจแล้ว
ถ้าไปกันไม่รอดก็ไม่เป็นไร
แม้เรื่องที่ดูว่าเล็กน้อยแบบนี้
ฉันยังอดที่จะเสียความรู้สึกต่อตัวเองไม่ได้
แล้วถ้าเรื่องใหญ่ล่ะ จะหยุดวันนี้โดยที่ไม่มุ่งหน้าต่อ
ฉันคงผิดหวังต่อตัวเองแ่่น่ๆ
...
ไม่มีอะไรน่ากลัวเท่าใจเราเอง, ๐๖.๐๘ น.
อาแอ๊ะ หรือจะเรียกหนูเแอ๊ะดี อิอิ
ReplyDeleteจงเดินหน้าต่อไปอย่าได้หวั่นเกรงสิ่งใด