Frida Kahlo : ความปวดร้าวอันงดงาม
"My painting carries with it the message of pain"
"I paint my own reality.
The only thing I know is that I paint because I need to,
and I paint whatever passes through my head
without any other consideration"
- Frida Kahlo
ฉันรู้จักฟรีฟ้าเป็นครั้งแรกจากหน้าเฟสบุ้คของคุณภาณุ มณีวัฒนกุล
คุณภาณุยก Quote หนึ่งของฟรีด้าขึ้นมา Quote นั้นเขียนทำนองว่า
'ถ้าความเจ็บปวดจะเป็นตัวบอกว่าฉันรักเธอมากแค่ไหน
จนถึงตอนนี้เธอยังไม่รู้อีกหรือ ว่าฉันรักเธอมากแค่ไหน'
จากนั้นมาชื่อของฟรีด้าก็ติดแน่นอยู่ความคำนึง
อยากรู้จัก ทว่าก็ไม่ได้ไขว่คว้ารู้จักจิตรกรหญิงคนนี้
และโชคดีมาก วันก่อนไปงานมหกรรมหนังสือ
ได้หนังสือชีวประวัติของเธอมาในราคาถูกมาก เพียงแค่ 50 บาท
ซื้อมาเก็บไว้หลายวัน เพิ่งได้อ่านวันนี้ระหว่างรอให้ฝนซาในตอนเช้า
ความรู้สึกหลังอ่านจบคือ ทำไมเราจึงเพิ่งพบกัน เราพบกันช้าเหลือเกิน
ช้า แต่ทว่าคงยังไม่สายเกินไป
และจากที่ชื่อของฟรีด้าได้ติดแน่นในความคิด
ตอนนี้เธอก็ได้ย้ายมาประทับแน่นอยู่ในใจของฉันแล้ว
ฉันรักเธอ รักความคิดของเธอ
รักภาพวาดอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอ
รักความเศร้าและความเจ็บปวดรวดร้าวของเธอ
และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่ฉันเชื่อมั่นว่า
ความเจ็บปวดทุกข์เศร้านั้นมีค่ามากเหลือเกิน
ต่อความงามและการรังสรรค์ใดๆก็ตามในโลกดวงนี้
เอื้อเฟื้อภาพจาก http://www.fridakahlo.com
"ความเจ็บปวดทุกข์เศร้านั้นมีค่ามากเหลือเกิน
ReplyDeleteต่อความงามและการรังสรรค์ใดๆก็ตามในโลกดวงนี้"
เราก็เชื่อด้วย
แต่มันจะดีหรือถ้าเจ็บปวดมากเกินไป...สุขผสมบ้าง แล้วพลังมันจะลดลงไหม
....
พูดถึงว่าความรู้สึก "ทำไมเราพึ่งพบกัน" เราก็พึ่งจะรู้สึกกับ ไอแซค บาเชวิส ซิงเกอร์ อ่ะแก เราพึ่งเคยอ่านตัวหนังสือเค้าจริงๆ จังๆ แล้วรู้สึกชอบมาก ทั้งๆ ที่เค้าก็เป็นนักเขียนที่มีผลงานมานาน แต่ทำไมฉันพึ่งจะเคยอ่านงานของเค้าก็ไม่รู้
ถ้าได้ไปงานหนังสือก็คงจะไปตะกุยหาหนังสือของคนนี้แหละ
มุ่ย
โลกมันก็คงหมุนเวียนกันอยู่แบบนี้
ReplyDeleteหัวใจเราก็เช่นกัน แต่ขอแค่การเดินทางผ่านวันเวลา
ช่วยคลายให้สิ่งที่หนักได้เบาลงนะจ๊ะ :)