day 65 | patawee

วันนี้ในปีที่แล้ว
17 ตุลาคม 2554
เราเอาอาร์ทเวิร์คเรื่องเล่าของพลังขึ้นไปตรวจที่ชั้นสี่
หลังจากนั้นไม่นานพี่พี่ขึ้นมานั่งทำสายคาดสมุดนิวเยียร์ส์โซลูชั่น
เราช่วยทำอยู่นานแล้วสักพักก็ลงไปนั่งทำงานต่อหน้าคอมพิวเตอร์
เช้านั้นตัดสินใจว่าจะไปทิ้งใบสมัครที่มติชน
หลังจากได้เจอพี่นกที่งานหนังสือไปเมื่อวันเปิดตัวหนังสืออาจารย์ประมวล
แต่แล้วตอนกลางวันระหว่างนั่งกินราดหน้าที่ซอยชัยกูล
สั่งราดหน้าหมูเส้นใหญ่ใส่ไข่ดาวฉลองเทศกาลกินเจอที่เพิ่งหมดไป
พ่อกับแม่ก็โทรมาหา คุยกันอยู่นานจึงตัดสินใจว่าจะไม่สมัครแล้ว
เพื่อนโทรมา เราตัดสินใจบอกเพื่อนว่าให้ไปส่งเราซื้อร่มแทนไปส่งที่มติชนด้วย
แล้วระหว่างตกลงเวลากันอยู่ในเซเว่นซอยชัยกูลฝนก็ตกหนัก
เราบลิสจีนพี่กานพี่ยุ้ยพี่ต้ารีบเดินฝ่าฝนกลับออฟฟิศ
แต่ยิ่งรอเท่าไหร่ฝนก็ยิ่งตกหนักมากขึ้นเท่านั้น
เราเขียนใบลาครึ่งวันยื่นให้พี่วรุตม์เขียนบอกว่าไปทำธุระกับเพื่อน
แต่กำลังจะออกไปพี่ต้าก็วานให้ช่วยพิมพ์ข้อมูลปฏิทินธรรมคำกลอน
สักพักก็มีงานสายคาดต่อก็เลยอยู่ช่วย
ขึ้นไปชั้นสี่ มีเรามีบลิสมีพี่พุด
คุยกันสัพเพเหระจนมาหยุดอยู่ที่เรื่องปัญหาหัวใจ
ได้คุยอะไรต่างๆนานากับพี่พุดแล้วรู้สึกว่ามันช่างเป็นเรื่องซับซ้อน
เพื่อนโทรมาตามเราเลยต้องรีบขอตัวออกมา
ทั้งๆที่ยังอยากคุยกับพี่พุดและบลิสต่อมากมาก
เราตัดสินใจทิ้งกระเป๋าไว้ที่ออฟฟิศ เปลี่ยนรองเท้าเป็นรองเท้าแตะสีเหลือง
เดินฝ่าฝนกระหน่ำของซอยสามสิบแปดออกมาเีรียกแท็กซี่
แท็กซี่พาเราไปถึงสยามแล้วไปเจอเขาที่ร้านแมงป่องมาบุญครอง
เรานั่งแท็กซี่กันต่อไปยังร้านร่มฟ้าไทย เราซื้อร่มให้เอฟ
ส่วนเขาก็ได้ร่มอีกคันหนึ่งไปใช้
เป็นร่มสีน้ำเงินลายสก็อตที่เราก็เห็นว่าเขาก็ยังใช้มาจนทุกวันนี้
เราเดินไปรอรถที่เยาวราช จากนั้นก็นั่งรถกลับมาสยามมาดูร่มต่อที่ไดโซะ
ไม่ได้ซื้อ เดิินกลับไปมาบุญครองกินโคโค่อิชิบังกันจนอิ่มแปล้
เดินไปรถไฟฟ้าเพื่อแยกทางกันกลับบ้าน
เราขึ้นสายสีลม เขาขึ้นสายสุขุมวิท
เรากำลังจะแบกไปอีกทาง เขาบอกเราว่าอย่าเพิ่งกลับ
แต่ไปดูเหยื่ออธรรมหนังแผ่นที่เขาซื้อมาด้วยกันที่หอก่อน
เพื่อนคว้ามือพาเราขึ้นบันไดเลื่อนไปยังชั้นสาม
แต่แล้วก็ตัดสินใจพาเรากลับลงมาชั้นสองหลังจากพบว่าเราตัวร้อนมาก
เราจึงไม่ได้ไปดูหนัง แต่บอกลากันที่สถานีรถไฟฟ้านั้น
และนั่นก็เป็นครั้งสุดท้ายของปี 2554 ที่เราได้เจอกัน

ปีนี้
เรานั่งทำของชำร่วยงานสัปดาห์หนังสือ
คนรายล้อมเปลี่ยน บรรยากาศเปลี่ยน ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดแล้วโดยสิ้นเชิง