day 65 | kunjair

วันนี้, หรืออาจจะไม่ใช่แค่เพียงวันนี้
อาจจะตั้งแต่หลายวันที่ผ่านมา
อาจจะรวมถึงวันพรุ่งนี้และวันต่อๆ ไป
เราไม่มีอะไรที่อยากจะเขียนเก็บไว้
หรือเขียนบอกเล่าเรื่องราวอะไรให้ใครอ่านเลย
...



หลายวันก่อนนั่งอ่านบล็อกย้อนหลังตั้งแต่วันแรก
ทำให้เราสังเกตได้ว่าเราเขียนเล่าเรื่องราว
ที่เกี่ยวเนื่องกับความรู้สึกและชีวิตประจำวันน้อยที่สุดในสี่คน
ทั้งๆ ที่หวาย มุ่ย และแอ๊ะมักจะบอกว่า
ไม่ชอบลงรายละเอียดในเรื่องอารมณ์และเรื่องส่วนตัว
แต่เรากลับรู้สึกว่าทั้งสามคนมักจะแพ้ความเป็นสาธารณะอยู่บ่อยครั้ง
ทั้งๆ ที่เรามักจะบอกว่าเราเ็ป็นคนเปิดเผยไม่มีอะไรปิดบัง
แต่ในความจริงเรากลับซ่อนตัวมิดชิดกว่าใครเพื่อน


ไม่ได้หมายความว่าแบบไหนดีหรือไม่ดี
แต่อยากบอกว่ามันเป็นเรื่องที่พอสังเกตแล้วก็ตลกดี


บางทีเราก็อยากเขียนถ่ายทอดความรู้สึกลึกๆ ให้ละเอียดเหมือนแอ๊ะ
บางทีเราก็อยากเขียนเรื่องความฝันให้เปี่ยมไปด้วยพลังเหมือนมุ่ย
บางทีเราก็อยากเขียนเล่าเรื่องราวประจำวันให้สนุกและน่าติดตามเหมือนหวาย
ในขณะที่อีกหลายๆ ทีเราก็ยังคงอยากเป็นเราอยู่อย่างนี้



อย่างน้อย
บทเพลงที่ถูกแทรกไว้ในหลายๆ บทความแทนความรู้สึก
รูปภาพที่ถูกประดับไว้ในหลายๆ บทความมีความหมาย
ตัวอักษรที่ถูกกลั่นกรองจากความรู้สึกในทุกๆ บทความเป็นเรื่องจริง
...



ต้นเดือนหน้าเราจะจริงจังกับการวางแผนเดินทางไปมะละกาแล้วนะ
วันนี้ขอเสนอตอน "มะละกา มากับเกลอ" ;P




kunjair