day 77 | rungkarn

การรอคอยอะไรอย่างไม่เป็นผล
มันทำให้เรารู้ว่า เราไม่ควรตั้งหวังไว้กับคำพูดของคนอื่นเลยแม้แต่น้อย
คำพูดอาจเป็นแค่สิ่งที่ถูกสร้างมาเพื่อให้คนฟังจดจำ
ตรงกันข้ามอาจเป็นแค่สิ่งที่คนพูดไม่ใส่ใจเลยก็ได้

เราจะไม่ใส่ใจกับคำพูดใครอีกแล้ว
เหมือนน้ำร้อนที่คลายไปจนเย็น และกลับมาร้อนอีก
มันไหลวนเวียนอยู่ที่เดิมแบบนี้..ไม่น่าเลย

พระพุทธเจ้าสอนไว้ดีแล้ว ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
มันควรเป็นแบบนั้นเสียที..ควรเป็นอย่างจริงจังเสียด้วย
เปิดโลกนะ..เปิดมันออกซะ..เปิดกะลาครอบนี้ออกไปเสียที

"เบื่อคำพูดคนมากและมาก"

เราเองก็ไม่ควรเอานิสัยนี้มาใช้เช่นกัน
ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่ต้องพูด.




เราเป็นคนซีเรียสเกินไป แต่มันก็คือเราอยู่ดี
ละวางได้เมื่อไหร่จะดีขึ้นมาก
เคยรู้สึกภูมิใจในตัวเอง แต่ทุกวันนี้ความรู้สึกนี้
มันเบาบางลงทุกที เกิดอะไรขึ้น..ไม่แน่ใจเลยจริงๆ




ยังต้องผ่านอะไรอีกเยอะ..ใช่ไหม, ๒๑.๒๒ น.