Wednesday

day 72 | kunjair


วันนี้เป็นครั้งแรกที่เขียนบล็อกด้วย laptop
เพราะโดยปกติถ้าไม่ได้ใช้ desktop ก็จะใช้มือถือ
เมื่อกี้ไปนั่งปล้ำกับ desktop มา
เราเปิด มันปิด เราเปิด มันปิด อยู่ประมาณหลายสิบรอบ
เดินไปขยับสายด้านหลัง ลองเปิดใหม่อีกแล้ว
แล้วมันก็กลับมาใช้งานได้อีกครั้ง
แต่ส่งเสียงบอกให้เรารู้ว่ามันไม่มีแรงจะทำอะไรแล้วจริงๆ
เราปิด มันปิด มันพัก เรายังคงนั่งหลังตรงจิ้มคีย์บอร์ด laptop ต่อไป
...



ลืมเล่าว่าเมื่อวันอาทิตย์มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น
ระหว่างเดินทางไป book expo
คุณลุงแท็กซี่ลดค่ารถให้ 17 บาท
เพราะไม่ได้วนไปส่งหน้าศูนย์สิริกิตติ์
มันไม่ใช่เรื่องที่พบเจอกันง่ายๆ หรอกนะ
เราใช้บริการรถแท็กซี่บ่อยมาก
หากเป็นเมื่อก่อนตอนยังเรียนอยู่นี่ขึ้นแทนรถนักเรียนเลย
และทุกครั้งถ้าเราไม่หยิบเหรียญให้พอดีจำนวน
พี่แท็กซี่ส่วนใหญ่ไม่เคยทอนหรอก!!


เมื่อเย็นตอนกำลังจะข้ามถนนกลับบ้าน
มีวลีเด็ดของวันก้องเข้าหูมาว่า
"องุ่นแดงนอกครับ องุ่นแดงนอก
หนึ่งโลห้าสิบ สองโลเอาไปหนึ่งร้อยเลยครับ"
เฮ้ย! ฟังผ่านๆ เหมือนมันจะถูกลงเลยมั้ยถ้าซื้อสองโล?
มันเป็นกลยุทธ์ทางการตลาดที่หลักแหลมมากจริงๆ




kunjair

1 comment:

  1. เออๆ แถวบ้านหนูก็มี ขาย "หอมบั๋วหัวผักเทียม" (พูดเป็นภาษาอีสาน) "โลละห้าสิบ สองโลร้อย"

    5555555

    (แถมคำแปลด้วยแล้วกันเดี๋ยวพี่แจงง : "หอม กระเทียม กิโลละห้าสิบ สองกิโลหนึ่งร้อยบาท" )

    กลยุทธิ์ทางการตลาดกับประโยคเด็ดๆ แบบคนอีสานนะ อิอิ

    ReplyDelete