อากาศดีตั้งแต่เช้า
วันหยุด แต่เราตื่นขึ้นมาเจ็ดโมงกว่าๆ เช้ากว่าวันทำงานหลายๆวัน
ลุกขึ้นมาเก็บข้าวเก็บของ จัดห้อง ซักผ้า
ผ้าเยอะมาก ไม่น่าเชื่อว่าจะเยอะได้ขนาดนี้
กว่าจะซัก จะรอ จะตากเสร็จ ก็เลยกินเวลาไปเกือบเที่ยง
เล่นเอาเหงื่อตกเหมือนกันนะ
ระหว่างรอผ้า
เราเดินไปตามทางเดินหลังหอพัก ทางเดินที่เป็นสวนรกร้างร่มครึ้ม
สำหรับปลายฝนต้นหนาวอย่างนี้สวนดูสวยขึ้นอีกหลายเท่าตัว
ต้นไม้เขียวสวย การขึ้นอย่างไร้ระเบียบแต่เป็นอิสระทำให้มันน่ามองยิ่งขึ้น
นกน้อยร้องจิ๊บๆ หยอกเย้ากันอยู่ตามกิ่งไม้ ผีเสื้อหลายสีบินโฉบไปมา
กระดุมเงิน เอ๊ะ หรือกระดุมทองนะ ดอกเล็กๆ ขึ้นหนาแน่นเรี่ยพื้นดินตลอดเส้นทาง
เราเห็นดอกสีม่วงๆที่เราคุ้นเคยมาตั้งแต่เด็กด้วย เสียดายที่เราจำชื่อไม่ได้
แสงแดดส่องลอดเงาไม้มาเป็นแสงรำไร น่ามองมากๆ
เดินปล่อยใจอยู่พักใหญ่ กว่าจะฉุดลาตัวเองกลับมาทำงานบ้านต่อได้
ตอนบ่ายเรากลับมานั่งอ่านข้อมูลเกี่ยวกับกิ่วแม่ปานต่อ
ฝนตกตลอดบ่าย เพิ่มบรรยากาศในการอ่านเรื่องกิ่วแม่ปานได้ดีมาก
เรากำลังเขียนเรื่องแต่งที่อิงกับกิ่วแม่ปานอยู่
เป็นเรื่องที่ตั้งใจจะเขียนมานานแล้วตอนที่ทำข้อมูลเมื่อหลายเดือนก่อน
อยากจะตั้งใจเขียนให้ได้ดีที่สุด ไม่อยากทำให้ตัวเองผิดหวัง
ก็จะพยายามให้มากที่สุดนะ
ว่าแต่ ยิ่งอ่านมาก ก็ยิ่งอยากไปสัมผัสจริงๆให้ได้สักครั้ง
ตอนนี้ เราพอรู้แล้วล่ะว่าเดือนธันวาที่มีวันหยุดสามวันติดกัน
เราจะไปไหนดี
:)
หมายเหตุประจำวัน :
วันนี้ออกไปเดินเล่นมือเปล่า เลยไม่ได้ถ่ายรูปมา แต่อารมณ์ประมาณรูปนี้เลย
ไม่ไ่ด้สวยแบบรูปนี้หรอกนะ ต้นไม้ไม่ขึ้นเป็นระเบียบเรียบร้อยอย่างนี้ด้วย
แต่เป็นทางเดินลึกที่ตลอดเส้นทางมีแต่ความเขียวสดใสแบบนี้เลย
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=391990804206859&set=a.192518984154043.45641.190978960974712&type=1&theater
ใ้ต้ภาพภาพนี้มีเขียนกำกับไว้ด้วยว่า
Without pain, there would be no change.
But remember, pain, just like everything in life,
is meant to be learned from and then released.
เราชอบมาก
อยากอ่านงานของเธอจังเลยปฐวี
ReplyDeleteส่งมาให้อ่านบ้างซี
...
เราชอบรูปเชียวๆ จังเลย
อยากให้มีสวนสาธารณะเขียวๆ ใกล้บ้านแบบนี้บ้าง จะปั่นจักรยานไปนั่งอ่านหนังสือใต้ร่มไม้ทุกวันเลย
..
คิดถึงนะที่รัก