Sunday

day 55 | rungkarn






เวลาที่ตื่นเช้าแล้วรู้สึกว่า..ยังมีวันใหม่ให้เริ่มใหม่ได้ทุกวัน
มันเป็นความรู้สึกทางใจที่ดีมากเหลือเกิน

มันไม่ได้มีอะไรหนักหน่วงอย่างเช่นวันวานอีกแล้ว
ทุกอย่างอยู่ด้วยสติเคียงอยู่กับความจริงมากขึ้น
เพียงแต่มีเรื่องเดิมๆ ที่มันพันเกี่ยววกวนอยู่อย่างนี้

ไม่ใช่ปัญหาเรา แต่เป็นปัญหาเขา
และมันดันมาเป็นปัญหาเราได้ เมื่อมันมาอยู่ใกล้เรานี่ล่ะ

ปรับตัว ปรับใจ เท่าที่ได้กันไป สำหรับฉันไม่ยาก
แต่จะยากเรื่องอารมณ์ร้อนๆ ของตัวเอง..ซึ่งก็ยังต้องปรับอยู่ทุกวัน




เมื่อวานช่วงหัวค่ำก่อนนอน บ่นกับน้องมุ่ย
แต่ยังไงซะ ฉันก็ยังคงมองว่าปัญหาที่ฉันรู้สึกว่ามันเป็นปัญหา
ยังคงเล็กกระจ้อยร่อยเมื่อเทียบกับปัญหาของคนอื่นอยู่ดี

ความจริงแล้ว ฉันรู้สึกขอบคุณคนอื่นอยู่เสมอ
ที่ทำให้ฉันย้อนกลับมามอง พิจารณาตัวเองอยู่เช่นกัน

ทุกวัน ยังคงต้องเรียนรู้
จากเวลา จากวันที่ค่อยๆ ผ่านเราไป
จากผู้คนรอบข้าง จากงานที่เราหยิบขึ้นมาทำตรงหน้า
หรือแม้แต่ใจตัวเอง ยังต้องเรียนรู้ ฝึกเฝ้ามองให้เท่าทันเลย
จะได้เป็นสุข ไม่หลงกลับไปยึดเกาะเกี่ยวเหนี่ยวไว้กลับอดีตที่ผ่าน
อนาคตเป็นสิ่งที่ทุกคนรู้ดีว่ามองไม่เห็นและยังมาไม่ถึง
แค่ตระหนักไว้ว่า ถ้าปัจจุบันดีแล้ว อนาคตก็ดีได้ไม่ยาก




ขอยิ้มกว้างๆ เอาชนะอาการปวดหัวเช้านี้นะคะ ฮ่าๆ, ๐๖.๔๒ น.








ในความฝัน ได้ใกล้ชิดกัน
แต่ความจริงเลือนลางเหลือเกิน
ทำไมถึงรู้สึกจริงจังไปกับมันได้มากขนาดนี้






1 comment:

  1. รู้ไหม...ถ้าได้ระบายบ้าง มันจะรู้สึกโล่งขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
    ยิ่งถ้ามีโถส้วมขาประจำไว้คอยปรับทุกข์ให้กันและกันก่อนนอนก็ยิ่งดีไปใหญ่
    ...
    ว่าแล้วแม่บ้าน and แม่ลูกอ่อนอย่างเราสองคนก็มาบ่นๆ ให้กันฟังทุกวันดีไหม ฮิฮิ

    ReplyDelete