day 52 | patawee

เรารู้สึกโชคดีเหลือเกิน
ที่ถึงแม้เราจะเป็นอากาศธาตุสำหรับบางคน
แต่สำหรับคนอีกจำนวนหนึ่ง เราก็ยังมีตัวตนอยู่

เมื่อคืนเป็นวันที่ขี้เกียจมากวันหนึ่ง ไม่ยอมเขียนงานคิดงาน แต่กลับหยิบรวมเรื่องสั้น สามัคคีเพศ มาอ่านเล่นต่อจนจบเล่ม ระหว่างที่อ่านอยู่เพลินๆ อูนก็โทรมา อูนโทรมาถามว่าหวายปิดเฟสบุ้คทำไม เพราะเจอภาวะความเปลี่ยนแปลงเหมือนที่อูนเคยเจอใช่ไหม ไม่เป็นไรนะ ตอนอูนลบเขาออกจากการเป็นเพื่อนก็ใช้เวลานานอย่างนี้ล่ะ เรื่องเหตุผลที่ปิด ถ้ากับเพื่อนไม่สนิทหวายก็บอกไปเลยว่าปิดเพราะต้องทำงานไม่อยากใช้เวลาหน้าคอมพิวเตอร์เยอะก็ว่าไปเลย บลาบลาบลา จากนั้นก็ปลอบโยนเราด้วยคำพูดต่างๆนานา ทั้งเรื่องการทำงานอดิเรก เรื่องเคล็ดลับวิชาของมูซาชิ ที่บอกว่าให้อยู่กับปัจจุบันขณะ เรื่องหนังกังฟูแพนด้า ที่เคล็ดลับวิชาที่แท้คือการไม่มีอะไรเลย ก่อนวางสายอูนบอกว่า มีอะไรก็ระบายกับเราได้เสมอนะอากิโกจัง ฮ่าๆ ไม่ว่าเราจะเป็นคนเลวร้ายในสายตาคนอื่นยังไง สำหรับอูนเราก็ยังเป็นอากิโกะที่นิสัยดีอยู่เสมอ ฮ่าๆๆ เราจะปล่อยให้อูนมองเราในแง่ดีต่อไปถึงมันจะไม่เป็นความจริงก็ตาม :P ขอบคุณมากๆจริงๆ

อีกคนคือพี่ไผ่ เมื่อวานเย็นครึ้มอกครึ้มใจเข้าไปลบอีเมล์จากอีเมล์เก่า ก็เลยเพิ่งเห็นว่าพี่ไผ่ส่งอีเมล์มาหาด้วย ความว่า

น้องหวายเปิดใช้เฟสอีกครั้งเมื่อใด ก็ทักกันมั่งนะ ^^  

มนุษย์ไม่ใช่ประติมากรรมที่สมบูรณ์แบบ
มันจึงยังคงมีความบกพร่องติดตัวมนุษย์อย่างละมากน้อย
บางคนมาก บางคนน้อย ว่ามั้ย
ดังนั้น ก็อย่าทุกข์เศร้านักเลยกับความไม่สมบูรณ์แบบของมนุษย์

ตื่นเถอะ เดือนกันยาผ่านพ้นไปแล้ว
ฉันปลุกเธอแล้วนะ
ตื่นเถอะ
ฉันหวังว่าน้ำตาเธอคงจะแห้งหายไปแล้ว... =_=*  

ป.ล. เห็นเฟสน้องหวายปิดใช้งาน จึงทักมาทางเมล
ยังไงก็แจ้งข่าวหรือถามไถ่กันบ้างเด้อน้องหวาย :)  

นี่ก็ทำให้ซาบซึ้งใจได้ไม่ต่าง ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยปลุกฉันอีกแรงหนึ่ง :)

พฤหัส 4 ตุลาคม 2555
วันนี้เมื่อ 3 ปีที่แล้วเราไปใช้ชีวิตอยู่ที่ปายแล้ว

วันนี้เมื่อ 2  ปีที่แล้วเราปิดเทอมกลับบ้าน

เมื่อวานนี้เมื่อปีที่แล้วเราบอกหัวหน้าว่าจะขอลาออก

วันนี้เช้านี้แดดดี นกร้องปลุกเราแต่เช้า เรามาทำงานแต่เช้า
และเช้านี้เอฟก็โทรมาง้อ หึหึ